ΓΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Περπατῶ στὴν ἑλληνικὴ γῆ καὶ συλλογίζομαι.

Ἀπολαμβάνω τὶς τόσες ὀμορφιὲς γύρω μου καὶ καμαρώνω.

Τὸ γαλάζιο τ’ οὐρανοῦ σμίγει μὲ τὸ γαλάζιο της θάλασσας,

ὁλάσπρα θαλασσοπούλια λούζονται βουτώντας στοὺς ὁλόλευκους ἀφροὺς τῶν κυμάτων.

Κάτασπρα ἀέρινα συννεφάκια ἀργοταξιδεύουν στὸ γαλάζιο τοῦ ἄπειρου.

Ἀποχρώσεις τοῦ πράσινου παιχνιδίζουν στοὺς κάμπους, στὶς πλάγιες καὶ στὰ δάση.

Τὰ χρώματα τῆς ἴριδας στοὺς πιὸ ἀπίθανους συνδυασμοὺς στολίζουν πεταλοῦδες, πουλιά καὶ λουλούδια.

Γῆ ἑλληνικὴ ἁγιασμένη! Λεβέντες πολέμησαν γιὰ τὴ λευτεριά σου.

Τίμιος ἱδρώτας ἐργασίας καὶ αἷμα θυσίας σ’ ἔχουν ποτίσει.

Στὰ σπλάχνα σου ἀναπαύονται ἥρωες καὶ μάρτυρες, τίμιοι ἀγωνιστὲς τῆς φυλῆς μας.

Κάθε σπιθαμή σου τόπος ἀγώνα καὶ θυσίας.

Ἀπομεινάρια δόξας, τιμῆς καὶ λεβεντιᾶς: μοναστήρια καὶ ξωκλήσια, κάστρα καὶ τείχη, ναοὶ καὶ μνημεῖα, σκόρπια κομμάτια μάρμαρα καὶ ψηφιδωτά.

Ἑλλάδα! Τοῦ ἀρχαίου κάλλους καὶ τῆς ὀρθοδοξίας, τοῦ πνεύματος καὶ τῆς μυσταγωγίας, γεννήτρα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἐλευθερίας.

Γῆ τῆς δάφνης, τῆς ἐλιᾶς, τοῦ ἀμπελιοῦ καὶ τοῦ σταριοῦ, τοῦ θυμαριοῦ, τῆς ρίγανης καὶ τῆς λεβάντας.

Ἑλλάδα Μάνα μου! Χαρὰ καὶ περηφάνια μου!

Τιμή μου καὶ καμάρι μου ποὺ ‘μαι παιδί σου.

Σ.Κ.