Κορωνοϊός – Σνόουντεν: Η «αρχιτεκτονική της καταπίεσης» εμπεδώνεται με τον κορωνοϊό
«Κάθε επιστήμονας και κάθε ερευνητής που παρακολουθούσε τα δεδομένα ήξερε ότι επίκειται η πανδημία», αναφέρει σε συνέντευξή του
Έντονο προβληματισμό για το μέλλον της δημοκρατίας και την πίεση που υφίστανται οι θεσμοί εξαιτίας -αλλά και με πρόσχημα- την πανδημία εκφράζει σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Έντουαρντ Σνόουντεν.
Ο άνθρωπος που το 2012 ανέλαβε ρόλο «Ρομπέν των Δασών» της ψηφιακής εποχής, ξεσκεπάζοντας ένα τεράστιο σκάνδαλο παραβίασης ιδιωτικών δεδομένων για εκατομμύρια ανύποπτους πολίτες, σήμερα είναι καταζητούμενος από τις αμερικανικές αρχές. Ζει αυτοεξόριστος στη Ρωσία, πληρώνοντας το τίμημα των αποκαλύψεών του για το πώς η NSA, η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας, υπέκλεπτε δεδομένα μέσω διαδικτύου και έκανε μαζικές παρακολουθήσεις.
Κατά την άποψη του Σνόουντεν, η επιδημία εξαιτίας του Covid-19 ήταν κάτι αναμενόμενο. Μιλώντας μέσω Skype στον συνιδρυτή του Vice, Σέιν Σμιθ, τονίζει με έμφαση ότι «δεν υπάρχει τίποτα πιο προβλέψιμο από μια κρίση στη δημόσια υγεία, μια πανδημία. Κι αυτό διότι ζούμε ο ένας πάνω στον άλλον, σε πόλεις όπου επικρατεί συνωστισμός και μέσα σε ένα μολυσμένο περιβάλλον. Κάθε επιστήμονας και κάθε ερευνητής που παρακολουθούσε τα δεδομένα ήξερε ότι επίκειται η πανδημία. Το ήξεραν ακόμη και οι μυστικές υπηρεσίες. Αυτό μπορώ να το βεβαιώσω από πρώτο χέρι, διότι εκεί διαβάζουν όλες τις σχετικές αναφορές».
Κατόπιν ο Έντουαρντ Σνόουντεν εκφράζει την έντονη ανησυχία του για το πώς η πανδημία πλήττει τη δημοκρατία και βιάζει την ελευθερία των πολιτών σε όλο τον κόσμο. «Βλέπουμε ότι η κινεζική κυβέρνηση προσπαθεί να διώξει τους Δυτικούς δημοσιογράφους από τη χώρα ακριβώς τη στιγμή που υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη για μη κατευθυνόμενες προειδοποιήσεις από τη συγκεκριμένη περιοχή του πλανήτη. Γενικότερα όμως, καθόσον ο αυταρχισμός επεκτείνεται και καθόσον οι νόμοι έκτακτης ανάγκης επιβάλλονται ενώ ταυτόχρονα θυσιάζουμε τα δικαιώματά μας ως πολίτες, θυσιάζουμε επίσης και τη δυνατότητά μας να διολισθήσουμε σε έναν λιγότερο φιλελεύθερο και λιγότερο ελεύθερο κόσμο. Έτσι όπως χρησιμοποιείται από τις κυβερνήσεις η επιδημία, αυτό που ανεγείρεται είναι η αρχιτεκτονική της καταπίεσης».
