ΤΙ ΧΑΡΑ ΕΝΙΩΣΑ!

Διήγηση Γέροντος : <<  Ήμουν Δασονόμος και είχα καιρό να κοινωνήσω.Τότε κοινωνούσαμε κάθε είκοσι ημέρες. Πέρασε λοιπόν καιρός και ήθελα να κοινωνήσω. Ετοιμάστηκα, νήστεψα τρείς ημέρες και κατέβηκα με τα πόδια στο Μοναστήρι βαδίζοντας δυόμισι  ώρες. Πήγα να πάρω ευλογία απο τον Ηγούμενο. Εκείνος, λίγο θυμωμένα μου είπε, “δεν έχει ευλογία”. Εγώ είπα, “να είναι ευλογημένο” και έφυγα. Μέσα μου όμως στεναχωρήθηκα. Είπα : ….

“Τόσο κόπο έκανα να έρθω, νήστεψα, τόσο καιρό έχω να κοινωνήσω, γιατί να μην με αφήνει; “. Όχι πως κατηγόρησα τον Γέροντα. Μέσα μου είπα ότι αυτός καλά κάνει την δουλεία του, αλλά αναρωτιόμουν σε τί έφταιξα, ώστε να επιτρέψει ο καλός Θεός τέτοια δοκιμασία. Με στοίχισε. Σκεφτόμουν που έφταιξα, τι έκανα. Δεν μπορούσα να βρώ, ίσως κάτι ήταν και δεν το έβλεπα. Εκεί που συλλογιόμουνα αυτά με πιάνουν τα δάκρυα και έκλαψα λίγο. Λέγω, “δεν πειράζει, για καλό μου θα είναι”.

Όταν προχώρησε η ακολουθία και φτάσαμε στην Λειτουργία, πρίν απο το “Μετά φόβου”, έρχεται ο Ηγούμενος και μου λέει να κοινωνήσω. Του είπα ότι δεν διάβασα την θεία Μετάληψη. Μου είπε να κάνω υπακοή, να κοινωνήσω και να διαβάσω μετά την θεία Μετάληψη,

“Ναναι ευλογημένο”, είπα και πήγα κοινώνησα. Ε, τι χαρά ένιωσα, τι χαρά. Λέω, “βρέ πειρασμέ δικό σου ήταν αυτό για να με βάλεις να πώ κάτι με τον Γέροντα να ψυχρανθώ, ούτε να κοινωνήσω και να στενοχωρέσω και τον Γέροντα”. Αλλά δάγκωσα την γλώσσα μου να μην πώ τίποτε. “Εγώ φταίω”, είπα, “δεν φταίει ο Γέροντας” >> .

Με ευλογία, απο το Βιβλίο :

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ  σελ. 376

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2011

Κεντρική – αποκλειστική διάθεση και Copyright

Ιερόν Ησυχαστήριον “Αγιος Ιωάννης  Πρόδρομος” , Μεταμόρφωση Χαλκιδικής.