Ἀνακαλύπτω τίς ρίζες τῶν λέξεων. Ὡραῖος

Γεωργίου Ι. Βιλλιώτη

φιλολόγου-θεολόγου

Ὡραῖος. Σχηματίζεται ἀπὸ τὸ οὐσιαστικὸ ὥρα καὶ τὸ παραγωγικὸ τέρμα -ιος. Ὡραῖος ἦταν αὐτὸς ποὺ συναίβαινε τὴν κατάλληλη ὥρα ἢ ἐποχή. Στὰ ἀρχαῖα κείμενα γίνεται γίνεται λόγος γιὰ ὡραίους καρπούς, ὡραῖον γάμον, ἀκόμα καὶ γιὰ ὡραῖον θάνατον. Διαφορετικὴ λέξη εἶναι ἡ ὤρα μὲ ψιλὴ ποὺ σημαίνει φροντίδα, μέριμνα ἢ προσοχὴ καὶ ενδιαφέρον. Τὴ συναντᾶμε στὰ σύνθετα τιμωρία (φροντίζω γιὰ τὴν τιμή μου), θυρ-ωρός, πυλ-ωρός, σκευ-ωρός, ἀκταιωρός.