Ἀνακαλύπτω τὶς ρίζες τῶν λέξεων

Αἰόλος εἶναι ὁ γρήγορος, ὁ ὁρμητικός. Ὁ Προμηθέας ὀνομαζόταν αἰολόμητις, ἤτοι πολυμήχανος (αἰόλος+μῆτις «σχέδιο»). Αἴλουρος ἦταν ἡ ἀγριόγατα· ἀρχικὰ θὰ σήμαινε τὸ ζῶο ποὺ κουνάει γρήγορα τὴν οὐρά του (αἰόλος+οὐρά). Μὲ ὑποχωρητικὴ κίνηση τοῦ τόνου στὴν προπαραλήγουσα πλάστηκε ὁ βασιλιᾶς τῶν ἀνέμων,  ὁ Αἴολος ὁ ὁποῖος χάρισε τὸ ὄνομά του στοὺς Αἰολεῖς, στὴν αἰολικὴ ἐνέργεια. Μᾶς κληροδότησε ἐπίσης τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου. Ὅταν ὁ Ὀδυσσέας ἔφτασε στὴν Αἰολία, τὴν πλωτὴ νῆσο ποὺ κατοικοῦσε ὁ Αἴολος, τοῦ ζήτησε νὰ τὸν βοηθήσῃ νὰ ταξιδέψῃ. Ἐκεῖνος δὲν ἀρνήθηκε καὶ τοῦ ἔδωσε ἕναν ἀσκὸ βοὸς ποὺ ἐμπεριεῖχε τοὺς ἀνέμους. Γιὰ ἐννέα ἡμέρες ὅλα ἔβαιναν καλῶς. Τὴν δέκατη ὅμως ἡμέρα οἱ ἑταῖροι τοῦ Ὀδυσσέα ἀπὸ περιέργεια τὸν ἄνοιξαν γιὰ νὰ δοῦν τί περιεῖχε καὶ οἱ ἄνεμοι ἐλευθερώθηκαν, «ἄνεμοι πάντες ὄρουσαν» (Ὀδύσσεια κ΄, 1-55). Σήμερα χρησιμοποιεῖται ὁ ὅρος αὐτὸς γιὰ πράξεις ποὺ ἔχουν ἀνεξέλεγκτες συνέπειες. Ἐμφατικὰ χρησιμοποιεῖται καὶ στὸν πληθυντικό.

Δείτε ΕΔΩ τα προηγούμενα άρθρα