Ἐπαναπροβολή τῆς ταινίας “Ἔξοδος 1826” στήν Πάτρα

Μετά τις πετυχημένες περσινές προβολές και ύστερα από πολλά αιτήματα που λάβαμε, το «Κοινοτικόν» προβάλλει ξανά στο «ΠΑΝΘΕΟΝ», την ταινία μεγάλου μήκους του Βασίλη Τσικάρα, «Έξοδος 1826» (παραγωγή 2016), η οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία.

Λίγα μόλις χρόνια πριν συμπληρωθούν δυο εκατονταετίες από την έναρξη του τιτάνιου απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων το 1821 και λίγες μέρες πριν την επέτειο της Εξόδου του Μεσολογγίου, το «Κοινοτικόν» αποφάσισε να τιμήσει τη φετινή επέτειο με μια ταινία που αφηγείται πώς οι απλοί άνθρωποι του λαού μας παράτησαν οικογένειες και σπίτια, οπλίστηκαν και συγκρούστηκαν μέχρι θανάτου με τον Τούρκο κατακτητή. Μοναδικό έπαθλό τους η Λευτεριά.

Η ταινία «Έξοδος 1826» σε σενάριο και ιστορική έρευνα του θεατρικού συγγραφέα και σκηνοθέτη Βασίλη Τσικάρα, αφηγείται την πραγματική ιστορία 120 ανδρών από τη Σαμαρίνα Γρεβενών που το 1826 έφυγαν από το χωριό τους για να βοηθήσουν τους πολιορκημένους Μεσολογγίτες. Πρόκειται για μια ιστορία μυθοπλασίας, βασισμένη όμως σε διασωθέντα ιστορικά στοιχεία και στην προφορική παράδοση, όπως είναι και το πασίγνωστο δημοτικό τραγούδι «Παιδιά της Σαμαρίνας». Είναι για μια ανεξάρτητη παραγωγή, ηοποία γυρίστηκε χωρίς λεφτά από το κράτος με τη βοήθεια και την αγάπη πολιτιστικών Συλλόγων και απλών ανθρώπων που πρόσφεραν από στολές και όπλα εποχής μέχρι και την αυτοπρόσωπη συμμετοχή ως βοηθητικοί ηθοποιοί. Μια ταινία με θέμα την επανάσταση του 1821 που «βγήκε» στους κινηματογράφους για πρώτη φορά μετά τον «Παπαφλέσσα», έπειτα από περίπου 46 χρόνια.

Η ταινία θα προβληθεί στον κινηματογράφο «ΠΑΝΘΕΟΝ» (Λεωφόρος Γούναρη 34, Πάτρα) το Σάββατο 24 Μαρτίου, στις 18:00.

Τιμή εισόδου 5 ευρώ (γενική είσοδος).

Κρατήσεις και προπώληση εισιτηρίων στο τηλέφωνο: 2610-325778 (ΠΑΝΘΕΟΝ).

Trailer από την ταινία

Απόσπασμα από το δημοτικό τραγούδι “Παιδιά της Σαμαρίνας”

Μην πείτε πως μωρέ λαβώθηκα, (δις)

βαριά για να πεθάνω, μωρέ παιδιά καημένα,

βαριά για να πεθάνω, κι ας είστε λερωμένα.

Να πείτε πως μωρέ παντρεύτηκα, (δις)

πήρα καλή γυναίκα, μωρέ παιδιά καημένα,

πήρα καλή γυναίκα, κι ας είστε λερωμένα.

Την πέτρα έχω μωρέ πεθερά, (δις)

τη μαύρη γης γυναίκα, μωρέ παιδιά καημένα,

τη μαύρη γης γυναίκα, κι ας είστε λερωμένα.