Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Μαρτυρίες:ιβ΄. Ὅλα τά γνώριζε ,ιγ΄. «Θά περάσης μεγάλους πειρασμούς» ,ιδ΄. Συστάσεις πρός ὑπουργό

ιβ΄. Ὅλα τά γνώριζε

     Μαρ­τυ­ρί­α π. Παύ­λου Τσου­κνί­δα: «Σέ μί­α ἐ­ξο­μο­λό­γη­ση στό ἐκ­κλη­σά­κι τοῦ Ἁ­γί­ου Χα­ραλά­μ­πους, ὁ γέ­ρον­τας Ἰ­ά­κω­βος μέ συμ­βού­λευ­ε συγ­χρό­νως γι­ά πολ­λά πνευ­μα­τι­κά καί γι­ά τήν δι­ά­κρι­ση καί τόν χει­ρι­σμό τῶν πι­στῶν ἐκ μέ­ρους μου διότι ἤμουν νέ­ος ἱ­ε­ρέ­ας, ὅ­μως ἀρ­γή­σα­με πε­ρί­που μία ὥ­ρα. Σέ μί­α στιγ­μή μοῦ λέ­ει: ”Ὁ πά­τερ … σέ πε­ριμένει ἔ­ξω τώ­ρα πού θά βγῆς νά σέ μα­λώ­ση μέ τήν δι­και­ο­λο­γί­α ὅ­τι μέ κου­ρά­ζεις. Ἐ­σύ, πά­τερ Παῦ­λο, θά πῆς ὅ­τι ὁ Γέ­ρον­τας μέ κρα­τά­ει τό­ση ὥ­ρα καί πώς δέν φταῖς ἐ­σύ­”. Πράγ­μα­τι, ὅ­ταν βγῆ­κα ἀπ᾽ τήν ἐ­ξο­μο­λό­γη­ση καί κα­τέ­βη­κα τήν ξύ­λι­νη σκά­λα, ὁ πά­τερ … μέ πε­ρί­με­νε καί μέ μά­λω­σε πο­λύ, για­τί κου­ρά­ζω τόν Γέ­ρον­τα. Ἐ­γώ τοῦ εἶ­πα ὅ,­τι μοῦ εἶ­πε ὁ Γέροντας, καί με­τά ἀ­πό λί­γο μοῦ ζή­τη­σε συγ­γνώ­μη γι­ά τήν συμ­πε­ρι­φο­ρά του. Ὁ Γέ­ρον­τας ὅ­λα τά γνώ­ρι­ζε μέ τά πνευ­μα­τι­κά του μά­τια, δέν τοῦ ξέ­φευ­γε τί­πο­τα!».

ιγ΄. «Θά περάσης μεγάλους πειρασμούς»

     Μαρ­τυ­ρί­α π. Παύ­λου Τσου­κνί­δα: «Πολ­λές φορές πή­γαι­να στό Μο­να­στή­ρι μέ τόν πα­τέ­ρα μου, γιά­ νά ἐ­ξο­μο­λο­γη­θοῦ­με καί νά μεί­νω­με καί τό βρά­δυ. Τό πρωΐ με­τά τήν θεί­α Λει­τουρ­γί­α, ἐ­ξο­μολο­­γη­θή­κα­με στόν Γέ­ρον­τα καί οἱ δύ­ο, πρῶ­τα ἐ­γώ καί με­τά ὁ πα­τέ­ρας μου. Ὅταν τε­λεί­ω­σε καί ὁ πα­τέ­ρας μου καί βγῆ­κε ἔ­ξω, μοῦ λέ­ει: ”Ξέρεις, παι­δί μου, τί μοῦ εἶ­πε ὁ Γέ­ρον­τας; Μοῦ εἶ­πε ὅτι θά πε­ρά­σης με­γά­λους πει­ρα­σμούς στήν ἱ­ε­ρα­τι­κή σου στα­δι­ο­δρο­μί­α καί μέ πα­ρε­κά­λε­σε νά στα­θῶ δί­πλα σου σέ ὅ­λους τούς πει­ρα­σμούς καί δο­κι­μα­σί­ες πού θά σοῦ  ἐ­πι­τρέ­ψη ὁ Κύ­ρι­ος, γι­α­τί μοῦ τό­νι­σε ὅτι εἶ­σαι καί εὐαί­σθη­το­ς”. Πράγ­μα­τι εἶ­μαι εὐ­αί­σθη­τος, πέ­ρα­σα δι­ά πυ­ρός καί σι­δή­ρου καί ὁ πα­τέ­ρας μου μέ τήν προ­σευ­χή του, ἐ­πει­δή προ­σεύ­χε­ται πο­λύ, μα­ζί μέ τήν πρε­σβυ­τέ­ρα μου καί τά παι­δι­ά μου, μέ στή­ρι­ξαν πάρα πο­λύ καί μέ­χρι σή­με­ρα εἶ­ναι δί­πλα μου καί τούς εὐ­χα­ρι­στῶ. Εὐ­χα­ρι­στῶ ἰ­δι­αι­τέ­ρως τόν μα­κα­ρι­στό γέ­ρον­τα Ἰ­ά­κω­βο, πού γνώ­ρι­ζε ἀ­πό πρίν αὐ­τά πού θά περ­νοῦ­σα στό μέλ­λον. Τήν εὐ­χή του νά ἔ­χω­με!».

ιδ΄. Συστάσεις πρός ὑπουργό

     Μαρτυρία ἀνωνύμου: «Κά­πο­τε, ὁ γέ­ρον­τας Ἰ­ά­κω­βος ἦ­ταν στήν τρα­πε­ζα­ρί­α τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Μο­νῆς τοῦ Ὁ­σί­ου Δαυ­ΐδ καί μι­λοῦ­σε μέ προσκυνη­τές. Ἐ­κεί­νη τήν ὥ­ρα μπῆκε μέ­σα κά­ποι­ος Ὑπουργός, γι­ά νά μι­λή­ση στόν γέ­ρον­τα Ἰ­ά­κω­βο. Νό­μι­ζε ὅ­τι ὁ Γέ­ρον­τας θά τόν δε­χθῆ μέ δό­ξες καί τι­μὲς, ἐ­πει­δή ἐ­κεί­νη τήν ἐ­πο­χή εἶ­χε τέ­τοι­α ἀ­νώ­τα­τη θέ­ση στήν Κυ­βέρ­νη­ση. Ὁ Γέ­ρον­τας ὅ­μως, ὅ­ταν τόν εἶ­δε, τοῦ μίλη­σε μέ αὐ­στη­ρό τό­νο καί τοῦ εἶ­πε: ”Πρό­σε­ξε καί ἐ­σύ καί οἱ ἄλ­λοι, για­τί δέν κυ­βερ­νᾶ­τε σω­στά καί θά κα­τα­στρέ­ψε­τε τήν Ἑλ­λά­δα μας”».

Γ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ από το Βιβλίο “Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ   ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ–ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ–ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ” της σειράς ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΒΙΩΜΑ  4ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΜΑΣ «ΕΝΩΜΕΝΗ  ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ» σελ. 142-143