ΣΤΟΝ ΑΕΡΑΕΡΩ — ΡαδιοΣυχνότητα
Ενωμένη ΡωμηοσύνηΕνωμένη ΡωμηοσύνηΚΕΝΤΡΟΝ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ
ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΜΑΣ
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ
Πανελλήνια Σύναξη στην ΙερισσόΣημαντική Ανακοίνωση προς τα Μέλη και Φίλους της «ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ» (Ε.ΡΩ.)Πρόγραμμα των Εκδηλώσεων Ετήσιας Σύναξης της Ε.Ρω στην Ιερισσό – 29/9/22 – 2/10/22Ανάγκες σε συνεργάτεςΠανελλήνια Σύναξη στην ΙερισσόΣημαντική Ανακοίνωση προς τα Μέλη και Φίλους της «ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ» (Ε.ΡΩ.)Πρόγραμμα των Εκδηλώσεων Ετήσιας Σύναξης της Ε.Ρω στην Ιερισσό – 29/9/22 – 2/10/22Ανάγκες σε συνεργάτες

Αποφθέγματα από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

17 Ιουνίου 2022 · 1 λεπτά

   Ο γε­ρω Μω­ϋ­σῆς ὁ Μπου­ρα­ζε­ρί­της ἦ­ταν με­γά­λος νη­στευ­τής. Κάθε μέ­ρα ἔ­κα­νε ἐ­νά­τη καί ἔ­τρω­γε μό­νο ἕ­να εἶ­δος τρο­φῆς. Πρίν ἀ­πό τήν θεία Κοι­νω­νί­α κρα­τοῦ­σε τρι­ή­με­ρη νη­στε­ί­α ἀ­πό λά­δι, παρ᾿ ὅ­λο πού εἶ­χε πε­ρά­σει τά 80 του χρό­νια καί ἦ­ταν ἀ­νά­πη­ρος. Ζη­τοῦ­σε ἀ­πό το­ύς πα­τέ­ρες ἐρ­γα­σί­α, γιά νά μήν κά­θε­ται ἀρ­γός, καί ἔ­λε­γε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Ἡ νη­στε­ί­α μό­νο δέν μᾶς σώ­ζει».

Στά τε­λευ­ταῖ­α του ἦ­ταν κα­τά­κοι­τος. Στήν Ἐκ­κλη­σί­α τόν πή­γαι­ναν ση­κω­τό. Δέν ζη­τοῦ­σε τί­πο­τε, καί ὅ­ταν τόν ρω­τοῦ­σαν ἄν θέ­λη κά­τι, πάν­τα ἔ­λε­γε «ὄ­χι». Ἦ­ταν πάν­το­τε σι­ω­πη­λός καί προ­σευ­χό­ταν ἀ­κα­τά­παυ­στα μέ τό κομ­πο­σχο­ί­νι λέ­γον­τας τήν εὐ­χή καί στήν Ἐκ­κλη­σί­α καί στό κελ­λί του. Ὅταν μι­λοῦ­σε μέ κά­ποι­ον, δέν δι­ε­κό­πτε­το ἡ εὐ­χή του. Καί ὅ­ταν τόν ρω­τοῦ­σαν πῶς γί­νε­ται αὐ­τό, ἀ­παν­τοῦ­σε: «Ἄλ­λο τό ἕ­να, ἄλ­λο τό ἄλ­λο».

Ἔ­λε­γε ἀ­κό­μη: «Ἡ κα­λο­γε­ρι­κή θέ­λει ἀ­γῶ­να, ὄ­χι σι­α­γό­να (φα­γη­τό)».

*

   Ο γε­ρω Νε­κτά­ριος ὁ Ἁ­γι­ο­παυ­λί­της κα­τα­γόταν ἀ­πό τήν Λῆ­μνο. Εἶ­χε πο­λε­μή­σει τό ᾿40 στήν Ἀλ­βα­νί­α καί εἶ­χε κρυ­ο­πα­γή­σει. Στό Μο­να­στή­ρι ἦ­ταν τρα­πε­ζά­ρης καί γιά τρι­σή­μι­σι ὧ­ρες ἔ­κα­νε κα­νό­να στό κελ­λά­κι τοῦ τρα­πε­ζά­ρη. Εἶ­χε μία μπέρ­τα ριγ­μέ­νη στήν πλά­τη του, ἄλ­λα­ζε συ­χνά φα­νέλ­λες καί ἔ­λε­γε τήν εὐ­χή ψι­θυ­ρι­στά συ­νε­χῶς μέ τήν λε­πτή φω­νού­λα του. Συμ­βού­λευ­ε τόν πα­ρα­γυι­ό του:

«Ἀ­κοῦς κα­λο­γε­ρά­κι, κα­λο­γε­ρού­δι, ἀ­κοῦς! Θά  κρα­τᾶς ἀ­πό τό φου­στά­νι τήν Πα­να­γί­α καί θά τήν τρα­βᾶς. Δέ θά τήν ἀ­φή­σεις πο­τέ, μέ­χρι νά πε­θά­νης. Αὐ­τή εἶ­ναι γιά μᾶς καί μάν­να καί πα­τέ­ρας».

Ἐ­κοι­μή­θη κον­τά τῆς Ἀ­να­λή­ψε­ως σέ ἡ­λι­κί­α 90 ἐ­τῶν.  Ἀ­πό βρα­δίς ἐ­κοι­μή­θη,  ἀλ­λά τόν ἑ­τοί­μα­σαν τό πρωΐ· καί ἐ­νῶ εἶ­χαν πε­ρά­σει τό­σες ὧ­ρες, δέν εἶ­χε τήν νε­κρι­κή ἀ­καμ­ψί­α, για­τί ἦ­ταν με­γα­λό­σχη­μος, καί, ὡς γνω­στό, ἡ χά­ρις τοῦ Σχή­μα­τος κρα­τᾶ τά σώ­μα­τα τῶν Ἁ­γι­ο­ρει­τῶν με­τά τήν κοί­μη­σή τους εὔ­καμ­πτα.

Διαβάστε ΕΔΩ τα προηγούμενα σχετικά άρθρα 

Σχετικά