Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Ἅγιον Ὄρος, σελ. 202–204

  Τ α φ ή  κ α ί  Ἀ ν ά σ τ α σ η

Δέν γνώρισε διαφθορά τό σῶμα Του

Ο προφητάναξ Δαυΐδ προφητεύει τήν ταφή καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Μεσσία ὡς ἑξῆς: «Διά τοῦτο ἀκριβῶς καί εὐφράνθηκε ἡ καρδία μου, ἡ δέ γλῶσσα μου ἐλάλησε λόγους ἀγαλλιάσεως, ἀκόμη δέ καί τό σῶμα μου, ὅταν ἀποθάνω, θά ἀποτεθῆ στόν τάφο μου μέ τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως. Διότι σύ, ὁ Θεός μου, δέν θά ἐγκαταλείψης τήν ψυχή μου στόν ᾅδη, οὔτε θά ἐπιτρέψης στόν ὅσιό σου (σέ μένα πού εἶμαι ἀφοσιωμένος σέ σένα) νά δοκιμάσω τήν διαφθορά καί ἀποσύνθεση (τοῦ τάφου)». Τό χωρίο εἶναι καθαρά μεσσιανικό καί ἔτσι τό ἑρμήνευσε ὁ Ἀπ. Παῦλος κηρύττοντας στήν Συναγωγή τῆς Ἀντιόχειας: «Αὐτός (ὁ Μεσσίας) πού ὁ Θεός τόν ἀνέστησε δέν γνώρισε τήν φθορά τοῦ θανάτου». Ἀλλά καί ὁ Ἀπ. Πέτρος τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς εἶ- πε: «Ὁ Δαυΐδ, πού ἦταν Προφήτης, προεῖδε καί μίλησε γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ὅτι ἡ ψυχή Του δέν ἐγκαταλείφθηκε στόν ᾅδη οὔτε ἡ σάρκα Του γνώρισε ἀποσύνθεση». Καί οἱ ἅγιοι Πατέρες, ἑρμηνεύοντας τό χωρίο, λέγουν ὅτι τό σῶμα τοῦ Κυρίου εἶδε μέν φθορά, δηλαδή θάνατο, ἀλλά ὄχι διαφθορά, δηλαδή ἀποσύνθεση, διότι ἀναστήθηκε· γεγονός τό ὁποῖο φυσικά δέν συνέβη στόν Δαυΐδ. Συνεπῶς οἱ λόγοι του αὐτοί δέν ἀναφέρονται στόν ἑαυτό του, ἀλλά εἶναι ἀποκλειστικά μεσσιανικοί.

Ὁ Ἀναπεσών

Αναφέρθηκε ἤδη ὅτι ὁ πατριάρχης Ἰακώβ, στήν περίφημη προφητεία του γιά τόν Ἰούδα, παρομοιάζει τόν Χριστό μέ λιοντάρι πού ξαπλώθηκε καί κοιμήθηκε καί κανείς δέν τολμᾶ νά τόν ξυπνήση. Αὐτήν τήν περίφημη εἰκόνα τοῦ «Ἀναπεσόντος», ἑρμηνεύοντας ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, γράφει: «Τήν βασιλεία (τοῦ Μεσσία) προφητεύει. Διότι εἶναι συνήθεια πάντοτε στήν Γραφή μέ τήν εἰκόνα τοῦ λέοντος νά δηλώνη τήν βασιλική Του αὐθεντία.

Μέ τό “ξαπλώθηκε καί κοιμήθηκε” ὑπονοεῖ τόν Σταυρό καί τήν Ταφή. Ὅπως τό λιοντάρι δέν τολμᾶ νά τό ξυπνήση κανείς, ἔτσι καί τόν Χριστό, πού εἶπε: “Ἔχω ἐξουσία νά θυσιάσω τήν ζωή μου καί πάλι νά λάβω αὐτήν”».