Εμβόλιο mRNA – Υπόμνηση (και πάλι) για τους Παιδιάτρους
16 March 2022 · 2 min read
Γράφει ο Καβαλιώτης Ιωάννης, Παιδίατρος – Λοιμωξιολόγος, τέως Διευθυντής Παιδιατρικής Κλινικής Νοσοκομείου Λοιμωδών Θεσσαλονίκης
- Δεδομένα για την COVID-19 στα παιδιά υπάρχουν – γενικώς ήπια νόσηση, σπάνιες οι σοβαρές μορφές
- Τα δεδομένα για το εμβόλιο άρχισαν τώρα να ξετυλίγονται σιγά – σιγά
- Από την απόλυτη ασφάλεια φτάσαμε στις δεκάδες εκατοντάδες ανεπιθύμητες ενέργειες και σε πολλές χιλιάδες θανάτους (από επίσημα πλέον στοιχεία) – Αυτά δεν δικαιολογείται να είναι στοιχεία ενός σκευάσματος που σχεδιάστηκε για να προφυλάσσει
- Το mRNA εμβόλιο βρέθηκε ότι μπορεί να αναστέλλει τον μηχανισμό διόρθωσης λαθών του DNA (αυτό σημαίνει δυνητικά άγνωστο αριθμό μελλοντικών νοσημάτων)
- To mRNA εμβόλιο μπορεί μέσω αντίστροφης πορείας να μεταγραφεί στο DNA και να αλλάξει τον γενετικό κώδικα (πρόσφατες μελέτες) – αντιληπτή η καταστροφική σημασία τυχόν αλλαγής του γενετικού κώδικα
- Το mRNA εμβόλιο έχει μειωμένη προστασία σε ηλικίες 5 έως 11 ετών – η αρχική υψηλή προστασία μειώνεται ταχύτατα σε χαμηλά επίπεδα (πρόσφατα συμπεράσματα μελετών)
Όλα τα παραπάνω και ειδικά το τελευταίο με τη χαμηλή προστασία, πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη από τους παιδιάτρους. Ας σκεφτούν λίγο. Κάθε νέο σκεύασμα, και ειδικά με ρηξικέλευθη τεχνολογία, οφείλει να μελετάται προσεκτικά σε βάθος χρόνου και να χρησιμοποιείται με περίσκεψη. Πολλές φορές στην ιατρική έχουν αποσυρθεί φάρμακα μετά την κυκλοφορία τους γιατί διαπιστώθηκαν άλλες επιπτώσεις από αυτές για τις οποίες είχαν παρασκευασθεί.
Αν θυμόμαστε καλά ο εμβολιασμός των παιδιών χρησιμοποιήθηκε με το αιτιολογικό ότι θα συνεισφέρει στην επίτευξη τείχους ανοσίας. Το τείχος ανοσίας όμως είναι ανέφικτο και αυτό είναι γνωστό εδώ και πολύ καιρό. Επίσης, υπήρξε η δικαιολογία της προφύλαξης των παππούδων από τυχόν κορωνοϊό των παιδιών. Όμως πιο απλά, θα μπορούσαν να εμβολιαστούν οι παππούδες. Γιατί τα παιδιά; Σήμερα που είναι αποδεδειγμένο πλέον ότι οι εμβολιασμένοι προσλαμβάνουν τον ιό, μεταδίδουν και νοσούν, ούτε αυτή η δικαιολογία έχει έρεισμα.
Το να εκθέτεις ένα παιδί στον δυνητικό κίνδυνο ανεπιθυμήτων ενεργειών χωρίς παράλληλα να μπορείς να το προστατεύσεις ικανοποιητικά, είναι απορίας άξιο. Το μόνο που θα μπορούσε να προβάλλει κανείς γι αυτό είναι η άγνοια.
