Το τρίτο γράμμα στη Μητέρα

22 Ιουνίου 2021 · 1 λεπτά

«Μητέρα ἂν τὀ βρῆς βαρὺ τὸ γράμμα μου,

εἶναι ποὺ σκύβει ἀπάνω του ὁ Πενταδάχτυλος φορτωμένος Τοῦρκο,

ἂν τὸ βρῆς ἀσήκωτο,

εἶναι ποὺ γονατίζει ἀπάνω του ὁ Πενταδάχτυλος φορτωμένος Τοῦρκο.

Θὰ τἄχης μάθει αὐτά, μητέρα,

θἄχης μάθει γιὰ τὸν Πενταδάχτυλο.

Λοιπόν, τὰ μεσημέρια ἀκούγονται κάτι παράξενες φωνές,

λοιπόν, τὰ μεσημέρια ἀκούγονται κάτι ξερὰ τριξίματα

σὰν νὰ ξεκολλοῦν βράχοι ἀπ᾽ τῆν κορφὴ τοῦ Κυπαρισσόβουνου.

Καὶ τὶς νύχτες βογγᾶ στὶς πλαγιὲς του

τὸ αἶμα τῶν σκοτωμένων παιδιῶν

καὶ κυλᾶ στὶς κρεββατοκάμαρές μας

καὶ καταβρέχει τὰ βιβλία μας

καὶ καταβρέχει τοὺς στίχους μας

καὶ καταβρέχει τὴν ἀναπνοή μας

καὶ τσαλαβουτᾶν τὰ πόδια

και τσαλαβουτᾶ ἡ καρδιὰ

καὶ τσαλαβουτᾶ τὸ μυαλό. […]

Εἶναι ἕνα μεγάλο πρόβλημα ὁ Πενταδάχτυλος, μητέρα.

Στὸ κάτω-κάτω τὸ Μόρφου δὲν τὸ βλέπουμε,

στὸ κάτω-κάτω τὴν Κερύνεια δὲν τὴ βλέπουμε,

τὴν Ἀμμόχωστο δὲν τὴ βλέπουμε,

ὅμως αὐτὸς εἶν᾽ ἐκεῖ ἀπέναντί μας

ὅμως αὐτὸς εἶναι διαρκῶς ἐκεῖ ἀπέναντί μας

καὶ μᾶς κυτάζει

καὶ μᾶς κυτάζει μ᾽ ἕνα τρόπο,

καὶ κάθεται βραχνὰς καὶ μολύβι στὸ στῆθος μας,

ὅμως αὐτὸς εἶν᾽ ἐκεῖ ἀπέναντί μας

καὶ δὲν μπορεῖ νὰ κρυβῆ σὰν τὸ Μόρφου,

καὶ δὲν μπορεῖ νὰ κρυβῆ σὰν τὴν Κερύνεια

καὶ σὰν τὴν Ἀμμόχωστο.

Καὶ λέει: «Λοιπόν»;

Καὶ μᾶς ρωτᾶ: «Λοιπόν»;

Κώστας Μόντης [απόσπασμα από το «Τρίτο Γράμμα στη Μητέρα (β)»]

Σχετικά