ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΙΛΕΩΣΗ*

Βασίλης Καραποστόλης

«…Μία πατρίδα ταλαιπωρημένη ἀπό τίς ἔξωθεν παρεμβάσεις καί τούς τοκογλυφικούς παρασιτισμούς, ἀπό τίς ἔσωθεν διχόνοιες κομματικῶν παρατάξεων, ἀπό τήν περιφρόνηση ἤ καί τήν δολοφονία ἄξιων τέκνων της, μία πατρίδα σταυρωμένη μέ γενοκτονίες καί ξεριζωμούς, καταδικασμένη ἀκόμα καί μετά τό ἡρωικό ἔπος τοῦ 40 νά συρθεῖ πρός ἕναν τυφλά ἄγριο, ταπεινωτικό ἐμφύλιο ἀλληλοσπαραγμό.

…Τό ἀγκάθι τῆς ταπείνωσης εἰσχωρεῖ ὅλο καί βαθύτερα. Ὅταν βγαίνει, εἶναι πιά μία αἰχμή πού ψάχνει νά βρεῖ μία ἄλλη σάρκα, μίαν ἄλλη ὕπαρξη γιά νά τήν τρυπήσει πέρα ὥς πέρα, καταλογίζοντάς της κάθε ἀχρειότητα καί μήν ἠρεμώντας οὔτε καί μ’ αὐτό, γιατί πραγματικός κατευνασμός  θά ἐρχόταν μόνο ἄν τό κεντρί ἔσπαγε ἀκουμπώντας μόνο σέ μία λευκή, ἄσπιλη ἐπιφάνεια, ὅπου δέν θά ὑπῆρχε καμιά  βρομιά ἀπό συκοφαντίες καί ὕβρεις. Μόνο τό κάτασπρο μαρμάρινο στῆθος τῆς πατρίδας ἔχει αὐτή τήν ἰδιότητα: πάνω του δέν μένουν ποτέ γιά πολύ καιρό τέτοια ρυπαρά ἴχνη. Ἄν μποροῦσε νά γείρει κανείς τό κεφάλι του  καί πάλι ἐκεῖ, ἴσως ἐρχόταν ἡ ἐσωτερική ἠρεμία τοῦ ἀφοπλισμένου, ἡ κάθαρση ἀπό τίς ἀκατάπαυστες φιλονικίες. Ὅσο καί ἄν ὀξύνεται ἡ ἀντιπαράθεση μεταξύ φατριῶν, ὁμάδων καί κομμάτων, δέν σβήνει ποτέ ἐντελῶς αὐτός ὁ πόθος γιά μία ἄλλη κατάσταση ὅπου τό πνεῦμα τῆς ἑνότητας θά φτερούγιζε πάνω ἀπό τόν ἀναβρασμό ἀποδεικνύοντας ὅτι δέν εἶναι φύσει διχασμένοι οἱ ὁμοεθνεῖς ἀλλά θέσει. Λόγοι ἔκτακτοι τους ἔχουν σπρώξει στά ἄκρα. Πολύ θά τό θέλαν ὅμως νά ἦταν  ἱκανοί νά ἀνακαλύψουν μόνοι τους ἐκεῖνο πού οἱ ξένοι –ἀπό τούς περιηγητές μέχρι τούς διπλωμάτες-ἀπέκλειαν ὅτι ἦταν ποτέ δυνατόν νά τό βροῦν οἱ Ἕλληνες: ἕναν τρόπο νά γίνουν Ἕνας στή θέση τῶν πολλῶν. Ἕνας ἀντί γιά πολλούς καί ἀλληλοκαταργούμενους…».

*Ἀπό τό βιβλίο ΄΄Διχασμός καί Ἐξιλέωση΄΄

Ἐκδόσεις Πατάκη, 2010

*ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ‘Ἐρῶ’ , Δ΄ ΤΕΥΧΟΣ, ΟΚΤ.-ΔΕΚ. 2010