ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΕΝΙΚΗ ΖΩΗ.

Παλαιότερα  για  τον  οικογενειάρχη  που  μοχθούσε  για  να  θρέψει  και  αναδείξει  τα  παιδιά  του  σε  αντίθεση  με  τον  εργένη  που  δεν  είχε  να  φροντίσει  παρά  μόνο  τον  εαυτό  του  έλεγαν:

Ή  θα  ζήσεις  σαν  άνθρωπος (ανέμελος  εργένης)  και  θα  πεθάνεις  σαν  σκύλος (εγκαταλειμμένος) ή  θα  ζήσεις  σαν  σκύλος (στερούμενος)  και  θα  πεθάνεις  σαν  άνθρωπος.

Σήμερα,  με  την  τροπή που  έχουν  πάρει  τα  πράγματα, το  δεύτερο  θέλει  κάποια  διόρθωση. Ή  θα  αγωνιστείς  για  να  αναπτύξεις  παιδιά  με  χριστιανικές   αρχές, οπότε    μπορείς  να  ελπίζεις  στη  θαλπωρή  τους ή  θα  τους  ‘’αφήσεις’’  περιουσίες  μόνο, οπότε  θα  μείνεις  και  εσύ  ‘’αφημένος’’.

(Από το  άγγελμα  της  ημέρας  του  Κ. Κούρκουλα,  στις  4-8-2013)