Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Eurostat [1], το 2025 το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στην Ελλάδα έφτασε στο 27,5% – αύξηση 0,7 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά – παρουσιάζοντας έντονες διαφοροποιήσεις μεταξύ των ελληνικών περιφερειών, με το εύρος μεταξύ της πρώτης και της τελευταίας περιφέρειας να φτάνει τις 20 ποσοστιαίες μονάδες.
Το υψηλότερο ποσοστό καταγράφηκε στην Πελοπόννησο (38,1%), ενώ ακολούθησαν τα Νησιά του Ιονίου (35,7%) και η Κεντρική Μακεδονία (33%). Στον αντίποδα, το χαμηλότερο ποσοστό εμφάνισε η Κρήτη με 18,2%, η Αττική (23,6%) και η Ήπειρος (25,3%).
Σε σχέση με το 2024, οι σημαντικότερες επιδεινώσεις εντοπίστηκαν στο Νότιο Αιγαίο, όπου ο δείκτης ανέβηκε από 20,3% σε 27,5%, στην Πελοπόννησο (+5,8 μονάδες) και στην Ήπειρο (+5,7 μονάδες). Αντίθετα, η μεγαλύτερη υποχώρηση σημειώθηκε στη Δυτική Ελλάδα, από 35,2% σε 27,9%, και στη Δυτική Μακεδονία, από 36,3% σε 29,5%.
Σε ορίζοντα οκταετίας, οι μεταβολές είναι ακόμη πιο ευδιάκριτες: το ποσοστό φτώχειας/κοινωνικού αποκλεισμού στην Κρήτη υποχώρησε κατά 16,6 μονάδες σε σχέση με το 2018 και στη Δυτική Ελλάδα κατά 13,2, ενώ η Πελοπόννησος κινήθηκε αντίστροφα, με αύξηση 8,9 μονάδων. Από την άλλη, σταθερά υψηλό παρέμεινε το ποσοστό στην Ανατολική Μακεδονία–Θράκη, που δεν υποχώρησε κάτω από το 31% σε καμία χρονιά της περιόδου.
Η εικόνα του 2025 δείχνει ότι η γεωγραφική διάσταση της φτώχειας στην Ελλάδα παραμένει ισχυρή, με τον δείκτη να είναι υπερδιπλάσιος στην Πελοπόννησο σε σχέση με την Κρήτη.
[1] Eurostat. (2026). Persons at risk of poverty or social exclusion by NUTS 2 region [Data set]. European Commission. https://ec.europa.eu/eurostat
