Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Μαρτυρίες: γ΄. Παρηγορεῖ στενοχωρημένη, δ΄. Θεράπευσε τόν Γέροντα ὁ ὅσιος Δαυΐδ

γ΄. Παρηγορεῖ στενοχωρημένη

     Μαρ­τυ­ρί­α Ἀ­νώ­νυ­μης: «Ἐ­πι­σκέ­φθη­κα τήν Ἱ­ε­ρά Μο­νή Ὁ­σί­ου Δαυ­ΐδ. Ἐ­πει­δή ἦ­ταν κα­λο­καί­ρι, φο­ροῦ­σα φό­ρε­μα μέ πο­λύ κον­τό μα­νί­κι. Ὁ μα- ­κα­ρι­στός μο­να­χός π. Σε­ρα­φείμ μοῦ εἶ­πε: ”Δέν μπο­ρεῖς νά μπῆς ἔτ­σι στό Μο­να­στή­ρι­”. Φό­ρε­σα κά­τι ἀ­πό πά­νω καί μπῆ­κα. Αἰ­σθα­νό­μουν ὅ­μως στε­νο­χω­ρη­μέ­νη, σάν νά μέ ἔ­χουν προ­σβά­λει.

»Κά­ποι­α στιγ­μή με­τά τόν Ἑ­σπε­ρι­νό, ὁ γέ­ροντας Ἰ­ά­κω­βος πού βρι­σκό­ταν ἀ­νά­με­σα στούς προ­σκυ­νη­τές, μέ πλη­σί­α­σε. Χω­ρίς νά μέ γνω­ρί­ζη καί χω­ρίς νά τοῦ ἔ­χω μι­λή­ση μοῦ εἶ­πε: ”Ἐσύ εἶ­σαι πο­λύ εὐσεβής γυ­ναῖ­κα­”. Ἔ­τσι μέ πα­ρη­γό­ρη­σε».

δ΄. Θεράπευσε τόν Γέροντα ὁ ὅσιος Δαυΐδ

     Μαρ­τυ­ρί­α κυ­ρί­ας Ἄν­νης, συ­ζύ­γου Δη­μη­τρί­ου Χαν­τζά­ρα, Ἰ­α­τροῦ: «Ἐ­πι­σκέ­φθη­κα τήν Ἱ­ε­ρά Μο­νή Ὁ­σί­ου Δαυ­ΐδ μα­ζί μέ τόν σύ­ζυ­γό μου Δη­μή­τρη. Κά­ποι­α στιγ­μή, ὁ Γέ­ρον­τας μᾶς ἀ­νέ­φε­ρε ὅ­τι ἐ­κεῖ­νο τό χρο­νι­κό δι­ά­στη­μα πο­νοῦ­σε ὑ­περ­βο­λι­κά ἡ μέ­ση του, σέ ση­μεῖ­ο ὥ­στε νά μήν μπο­ρῆ νά σηκω­θῆ κα­θό­λου. Τό­τε πα­ρα­κά­λε­σε τόν ὅ­σιο Δαυ­ΐδ καί τοῦ εἶ­πε: ”Ἔ­λα ἐ­σύ, Ὅ­σι­ε, νά μέ σταυ­ρώ­σης, γι­ά νά μπο­ρέ­σω νά ἐ­ξυ­πη­ρε­τή­σω τό Μο­να­στή­ρι σου­. Καί πράγ­μα­τι ἦρ­θε ὁ Ὅ­σιος, μέ σταύ­ρω­σε κι ἔ­γι­να καλά­”. Ὁ Δη­μή­τρης τό­τε τόν ρώτη­σε: ”Γέροντα, πῶς ἦρ­θε ὁ ὅ­σιος Δαυ­ΐδ; Στόν ὕ­πνο ἤ στόν ξύ­πνιο;”. Καί ὁ Γέ­ρον­τας ἀ­πάν­τη­σε (χωρίς νά γνω­ρί­ζη τό μι­κρό ὄ­νο­μα τοῦ συ­ζύ­γου μου): ”Ἔ, Δη­μή­τρη μου. Οἱ Ἅ­γιοί μας εἶ­ναι ζων­τα­νοί. Ἡ πί­στις μας εἶναι ζων­τα­νή­”».