Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης – Μαρτυρίες: ιε΄. Διακριτική συμβουλή σέ ἀνδρόγυνο, ις΄. «Θά πάη στόν χῶρο τῶν μαρτύρων»

ιε΄. Δι­α­κρι­τι­κή συμ­βου­λή σέ ἀν­δρό­γυ­νο

­     Μαρτυρία ἀνωνύμου: «Ἦταν κά­ποι­ο ἀν­δρό­γυ­νο εὐ­λα­βές καί εἶ­χαν 9 παι­διά. Ὁ σύ­ζυ­γος ἦ­ταν πά­ρα πο­λύ εὐ­λα­βής καί ὀ­λί­γον τι ζη­λω­τής στά πνευ­μα­τι­κά. Κα­τά γράμμα ἤ­θε­λε νά τά κά­νη ὅ­λα, σάν κα­λό­γε­ρος. Ἡ γυναῖ­­κα πα­ρα­πο­νι­ό­ταν στόν Γέ­ρον­τα ὅ­τι κου­ρά­ζε­ται καί θέ­λει βο­ή­θεια. Ὅ­ταν ἔρ­χον­ταν στήν Μο­νή τό βρά­δυ μέ τά παι­διά, ἔ­κλαιγαν καὶ φώ­να­ζαν αὐ­τά, ἔ­κλαι­γε καί ἡ σύ­ζυ­γος γιατί κουρα­ζό­ταν. Ὁ σύ­ζυ­γος πή­γαι­νε στό πα­ρεκ­κλή­σι τῶν Ἁ­γί­ων Ἀ­ναρ­γύ­ρων, ἔ­κα­νε με­τά­νοι­ες, κομ­πο­σχο­ί­νια καί ἀ­γρυ­πνοῦ­σε. Ἡ σύ­ζυ­γος ἔ­κλαι­γε καί πα­ρα­πο­νι­ό­ταν στόν Γέ­ρον­τα καί εἶ­χε κά­ποι­ο δί­κιο.

»Κά­ποι­α φο­ρά πού ἦρ­θαν καί ἔ­με­ναν στό Μοναστή­ρι καί ἐ­πα­νε­λή­φθη­σαν τά ἴ­δια, τό πρωΐ ὁ Γέροντας μό­λις το­ύς εἶ­δε στήν αὐ­λή μα­ζί, κα­τά­λα­βε ὅ­τι εἶχαν μα­λώ­σει. Ὁ Γέροντας μί­λη­σε μέ γλυ­κά λόγια καί δι­ά­κρι­ση, γι­ά νά πα­ρη­γο­ρή­ση τήν πο­νε­μέ­νη καί κου­ρα­σμέ­νη μη­τέ­ρα, καί δι­α­κρι­τι­κά μέ τό χαμό­γε­λο λέ­ει στόν σύ­ζυ­γο: “Σέ χά­ρη­κα ἀ­πό­ψε. Ἔ­ψαλλες ὅ­λη τήν νύ­κτα καί προ­σευ­χό­σουν. Κα­λά ἔ­κα­νες! Ἀλλά θά εἶ­χες με­γα­λύ­τε­ρη εὐ­λο­γί­α καί μι­σθό, ἄν κα­θό­σουν μι­σή ὥ­ρα –καί ὄ­χι τρεῖς ὧ­ρες–, καί τόν ὑ­πό­λοι­πο χρό­νο ἤ­σουν κοντά στήν γυ­ναῖ­κα σου καί τήν βο­η­θοῦ­σες γιά νά φᾶ­νε τά παι­διά καί νά κοι­μη­θοῦν. Για­τί, γιά σᾶς το­ύς παν­τρε­μέ­νους, κομ­πο­σχο­ί­νια καί με­τά­νοι­ες εἶ­ναι τά παι­διά σας. Ὅ­ταν με­γα­λώ­σουν θἄ­χε­τε και­ρό νά κά­νε­τε… (προσευχές καί ἀγρυπνίες) ”ἀ­δελ­φὸς ὑ­πὸ ἀ­δελ­φοῦ βο­η­θο­ύ­με­νο­ς”. Νά γί­νε­ται πάν­τα κά­τι ἐν κοι­νῇ συ­ναι­νέ­σει”».

ις΄. «Θά πάη στόν χῶρο τῶν μαρτύρων»

­     Μαρτυρία ἀ­νω­νύ­μου: «Ἐ­πι­σκε­πτό­ταν συ­χνά τό Μο­να­στή­ρι μί­α μη­τέ­ρα μέ τό ἄρ­ρω­στο παι­δί της. Κά­ποι­α μέ­ρα, αὐ­τή ἔ­κα­νε δου­λει­ές καί ὁ γυι­ός της πε­ρι­φε­ρό­ταν στήν αὐ­λή. Κά­ποι­ες κυ­ρί­ες, εἶ­χαν μα­ζευ­τῆ ἐ­κεῖ στήν αὐ­λή καί “σχο­λί­α­ζαν” τήν πο­νε­μέ­νη αὐ­τή μη­τέ­ρα καί τόν γυι­ό της. Ἔ­λε­γαν, πῶς ἄν­τε­χε νά βα­στᾶ τέ­τοι­α δο­κι­μα­σί­α καί δέν ἔ­κλει­νε τό παι­δί της σέ Ἵ­δρυ­μα, νά ἡ­συ­χά­ση. Ἔ­λεγαν καί δι­ά­φο­ρα ἄλ­λα πράγ­μα­τα γι­ά τήν μη­τέ­ρα τοῦ νέ­ου.

»Ξαφ­νι­κά, ὁ γέ­ρον­τας Ἰ­ά­κω­βος βγῆ­κε ἀ­πό τό κελ­λί του καί πή­γαι­νε πρός τήν τρα­πε­ζα­ρί­α. Μέ τό χά­ρι­σμα πού εἶ­χε, φαί­νε­ται ὅ­τι ἤ­ξε­ρε τί συ­ζη­τοῦσαν οἱ κυρίες ἐ­κεῖ­νες. Αὐ­τές, ὅ­ταν τόν εἶ­δαν νά πλη­σι­ά­ζη, στα­μά­τη­σαν νά μι­λᾶ­νε. Ὁ γέ­ρον­τας Ἰ­ά­κω­βος πέρα­σε δί­πλα τους καί τίς εἶ­πε: “Βλέ­πε­τε, παι­δι­ά μου, αὐ­τήν τήν πο­νε­μέ­νη μη­τέ­ρα; (καί τούς ἔ­δει­ξε τήν μητέ­ρα τοῦ παι­δι­οῦ πού ἦ­ταν πι­ό πέ­ρα). Αὐ­τή ἡ μητέρα, ἐ­πει­δή ἔ­χει με­γά­λη πί­στη στόν Χρι­στό καί ὑ­πο­μέ­νει τό πρό­βλη­μα τοῦ παι­δι­οῦ της, αὐ­τή ἡ μη­τέ­ρα θά πά­η στόν χῶ­ρο τῶν μαρ­τύ­ρων καί θά εὐ­φραί­νε­ται αἰ­ω­νί­ως!”».

Γ. ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ από το Βιβλίο “Ο ΓΕΡΩΝ ΙΑΚΩΒΟΣ   ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ–ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ–ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ” της σειράς ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΒΙΩΜΑ  4ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ – ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΜΑΣ «ΕΝΩΜΕΝΗ  ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ» σελ. 144-145