Αποφθέγματα από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

«Τό πιό σπου­δαῖ­ο στήν προ­σευ­χή δέν εἶ­ναι οὔ­τε ἡ ἀ­να­πνο­ή οὔ­τε ἡ στά­ση μας, ἀλ­λά ἡ με­τά­νοι­α καί ἡ καρ­δια­κή προ­σευ­χή. Ἄν προ­σε­ύ­χε­σαι μέ τό κομ­πο­σχο­ί­νι καί οἱ λο­γι­σμοί τρέ­χουν συ­νέ­χεια, τό­τε στα­μά­τη­σέ τα ὅ­λα, καί τήν προ­σευ­χή καί τούς λο­γι­σμούς, καί ὁ νοῦς νά μεί­νη γιά λί­γο ἄ­δει­ος ἀπ᾿ ὅ­λα. Εἶ­ναι σάν νά ξα­πλώ­νης, ὅ­ταν ὁ ἐ­χθρός πυ­ρο­βο­λᾶ καί οἱ σφαῖ­ρες περ­νοῦν ἀ­πό πά­νω σου. Ἔ­πει­τα ἄρ­χι­σε πά­λι τήν εὐ­χή». 

«Γιά νά προ­κό­ψου­με στήν εὐ­χή, δέν πρέ­πει νά ἔχο­υμε φρον­τί­δες, ἀλ­λά νά ἔ­χου­με ὑ­πα­κο­ή, κο­πή θε­λή­μα­τος καί ἐγ­κρά­τεια. Πρῶ­τα πρέ­πει νά κό­ψου­με τό θέ­λη­μα, με­τά τήν φι­λη­δο­νί­α καί τόν ἐ­γω­ϊ­σμό.  Τό­τε ἡ εὐ­χή ἔ­χει καρ­πό». 

      «Τήν εὐ­χή δέν μπο­ρεῖς νά τήν μά­θης, αὐ­τή σοῦ δί­δε­ται ὡς δῶ­ρο. Ὅ­ταν συ­νέ­χεια λές τήν εὐ­χή, με­τά ἀ­πό πο­λλή ἐ­πι­μο­νή καί ἄ­σκη­ση, αὐ­τή μό­νη της μπαί­νει στήν καρ­διά καί δέν ἐ­ξέρ­χε­ται πιά». 

«Ἄν στήν Ἐκ­κλη­σί­α μπο­ρῆς νά πα­ρα­κο­λου­θῆς τήν ἀ­κο­λου­θί­α, κα­λῶς. Ἄν δυ­σκο­λεύ­ε­σαι, τό­τε νά  λές τήν εὐ­χή. Τό σπου­δαῖ­ο εἶ­ναι νά εἶ­ναι ὁ νοῦς στόν Θε­ό».  

«Νά ἔ­χης ἄ­κρα ὑ­πα­κο­ή στούς πα­τέ­ρες τῆς Μο­νῆς, ἀλ­λά νά μή μι­μη­θῆς τά ἔρ­γα τους, ἄν δέν εἶ­ναι κα­λά». 

«Ὁ κα­λό­γε­ρος δέν πρέ­πει νά ἀρ­κῆται μό­νο στά δι­α­τε­ταγ­μέ­να κα­θη­με­ρι­νά του κα­θή­κον­τα, ἀλ­λά νά προ­σε­ύ­χε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο. Βλέ­πει κά­ποι­ον ἀ­δελφό πού ἔ­χει ἀ­νάγ­κη, ἄς κά­νη ἕ­να 300άρι κομ­πο­σχο­ί­νι. Ἤ ὅ­ταν ἔ­χη χρό­νο σέ μία ἀρ­γί­α, ἄς κά­νη καί ἕ­να κα­νό­να νά τόν ἔ­χη γιά τά γε­ρά­μα­τά του ἤ ὅ­ταν ἀρ­ρω­στή­ση καί δέν μπο­ρῆ νά κά­νη τόν κα­νό­να του».  

«Ὅ­ταν βλέ­πης ὅ­τι σέ προ­σβάλ­λουν λο­γι­σμοί ἀ­πό τόν πει­ρα­σμό, ἄ­φη­σε λί­γο τό ἐρ­γό­χει­ρό σου καί κά­νε ἕ­να κομ­πο­σχο­ί­νι μέ σταυ­ρο­ύς ἤ γο­να­τι­στός λέ­γον­τας:  

“Κύριε Ἰ­η­σοῦ Χρι­στέ, ἐ­λέ­η­σόν με”. 

“Ἥμαρ­τον Κύριε, συγ­χώ­ρε­σέ με τόν ἁ­μαρ­τω­λόν”».  

«Ἡ ἡ­συ­χί­α πο­λύ βο­η­θᾶ βέ­βαι­α, ἀλ­λά πρῶ­τα πρέ­πει νά ἔ­χου­με μέ­σα μας ἡ­συ­χί­α. Ἀλ­λοι­ῶς, καί ἐξω­τε­ρι­κά νά ἔ­χου­με ἡ­συ­χί­α, δέν προ­κό­βου­με. Χω­ρίς τήν ἐ­σω­τε­ρι­κή ἡ­συ­χί­α μπο­ρεῖ καί νά πά­θου­με ζη­μιά καί νά πλα­νη­θοῦ­με».  

Διαβάστε ΕΔΩ τα προηγούμενα σχετικά άρθρα