Γωνιά της Γλώσσας 140 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη: ἀκριτόμυθος

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Αὐτὸς ποὺ δὲν κρατᾶ τὰ μυστικὰ…

Εἶναι γνωστὸ τὸ ἀνέκδοτο μὲ τὸν Διογένη ποὺ συχνὰ κυκλοφοροῦσε στοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας μὲ ἕνα ἀναμμένο φανάρι. Ὅταν τὸν ρωτοῦσαν «γιατί κρατᾶς φανό, ἡμέρα;» αὐτὸς ἀπαντοῦσε «ἀναζητῶ ἄνθρωπο» («ἄνθρωπον ζητῶ»). Ἐμεῖς σήμερα ψάχνουμε ἀνθρώπους ἔμπιστους μὲ τὸν φανὸ τοῦ Διογένους. Δυστυχῶς οἱ περισσότεροι μιλοῦν απερίσκεπτα, μὲ αποτέλεσμα νὰ ἀποκαλύπτουν τὰ μυστικά ποὺ τοὺς ἔχουμε ἐμπιστευθῆ. Πρόκειται γιὰ τοὺς ἀκριτόμυθους μὲ τὶς ἀκριτομυθίες τους. Ἀκριτομυθία εἶναι -ὅπως καταλάβατε- ἡ κοινολόγηση μυστικοῦ ἐξαιτίας τῆς τάσης νὰ μιλοῦν ἀπερίσκεπτα. Μῦθος στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ εἶναι ὁ λόγος, ἄρα ἀκριτόμυθος, εἶναι αὐτὸς ποὺ ὀμιλεῖ ἄκριτα, ὁ φλύαρος. 

Παράδειγμα

Λόγῳ τῆς ἀκριτομυθίας τοῦ συνεργάτη του πληροφορηθήκαμε τὴν πρόθεσή τοῦ προέδρου νὰ παραιτηθῆ ἀπὸ τὴ θέση του. 

Συνώνυμα: ἀμετροεπής, μαρτυριάρης, Ἀντίθετα: ἐχέμυθος, τάφος

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΓΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ