Κάπως έτσι συνήθιζαν οι παλαιότεροι Ρωμηοί να αντιμετωπίζουν τις ανίατες-ανίκητες επιδημίες!
“Ο Τίμιος Σταυρός μάς έσωσε αμέσως από τον ισχυρό λοιμό και τον αιφνίδιο θάνατο”!
Στις 28 Νοεμβρίου του 1873, η κοινότητα Μαριών της Θάσου συνέταξε επιστολή που ακολούθως απέστειλε προς την Ιερά Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους, η οποία είχε μετόχι στην κοινότητα και πληροφορεί τον ηγούμενο της Μονής, πως για διάστημα έξι μηνών υπάρχει στην περιοχή τους “ισχυρός λοιμός”. Η μεταδοτική αρρώστια πανούκλα.
Είναι, βεβαίως, γνωστό πως η Μονή Ξηροποτάμου ανάμεσα στα ιερά θησαυρίσματά και τα λοιπά της κειμήλια διαθέτει και μέρος του Τιμίου Σταυρού. Για τον λόγο αυτό, όπως αναφέρουν οι υπογράφοντες την επιστολή, δηλαδή “άπαντες οι κάτοικοι του χωριού”, ο προεστός και οι δημογέροντες: “θερμοπαρακαλούμεν την υμετέραν Πανοσιολογιώτητα, όπως […] μας αποστείλητε τον Τίμιον Σταυρόν Του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ελπίζομεν ότι αφού προσπέσωμεν μετά δακρύων προς αυτόν εξαλειφθή ούτος ο ισχυρός λοιμός εκ της χώρας ημών. Είμεθα ευέλπιδες δε ότι θέλει εισακουσθή αύτη η δέησις ημών προς την υμετέραν Πανοσιολογιώτητα. Υγιαίνετε”.
Στις 12 Φεβρουαρίου της επομένης χρονιάς (1874) “άπασα η κοινότης του χωριού Μαριών”, ο προεστός των Μαριών και δημογέροντες της κοινότητας στέλνουν νέαν επιστολή προς την Ιερά Μονή. Αυτήν την φορά απευθύνονται προς τους επιτρόπους της Μονής στους οποίους αναφέρουν:
– Πανοσιώτατοι Κύριοι Επίτροποι της Ιεράς και Σεβασμίας Μονής Ξηροποτάμου, υιικώς ασπαζόμεθα. Σπεύδομεν δια της παρούσης επιστολής ημών, ίνα καθυποβάλλωμεν υπόψιν ότι ευθύς άμα έφθασεν ενταύθα ο Τίμιος και Ζωοποιός Σταυρός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ον και εδέχθημεν μετ’ ευλαβείας και χαράς, συνοδευόμενος μετά του συναδέλφου υμών ιερομονάχου κυρίου Ακακίου και της συνοδείας αυτού οσιοτάτου κυρίου Ανατόλη. Αμέσως η καταμαστίζουσα ημάς ασθένεια έπαυσεν και ευχαριστούμεν, πρώτον του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού και δεύτερον των την Αγίαν Υμών Μονήν οικούντων Αγίων Πατέρων, επειδή μας έπεμψαν τοιούτον θησαυρόν και ελευθέρωσαν ημάς εκ αιφνιδίου θανάτου”. […]
Από το άρθρο, “Το μετόχι της Ι.Μ. Ξηροποτάμου στις Μαριές και η συμβολή του στις περιοδείες του Τιμίου Σταυρού στα χωριά της Θάσου”, των Γεωργίου Χαλκιά και Πέτρου Τζίμα, όπως δημοσιεύεται στην έκδοση “Θασιακά”, περιοδική έκδοση της Εταιρίας Θασιακών Μελετών και της Θασιακής Ένωσης Καβάλας, τόμος 20ός, 2020, έκδοση δήμος Θάσου, περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, περιφερειακή ενότητα Καβάλας.
Σημείωσις του orp:
Κάπως έτσι συνήθιζαν οι παλαιότεροι Ρωμιοί να αντιμετωπίζουν τις ανίατες-ανίκητες επιδημίες! Εμείς λοιπόν σήμερα, γιατί δεν μπορούμε να ξανακάνουμε ό,τι και οι πρόγονοί μας;
