Μέρος 2ο – 13η Πανελλήνια Σύναξη Νεότητος «Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης» – Ἀθήνα 10/3/24

Μὲ μεγάλη ἐπιτυχία στέφθηκε ἡ 13η πανελλήνια σύναξη νεότητος στὴν Ἱερὰ Μονὴ Παντοκράτορος ΤΑΩ Πεντέλης μὲ θέμα: «ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΓΛΩΣΣΑ».

Πρωταγωνιστὲς στὴν φετινὴ σύναξη δὲν ἦσαν οἱ ὁμιλητές, ἀλλὰ οἱ νέοι μας ποὺ συμμετεῖχαν ἐνεργὰ μὲ ἐρωτήσεις, παρατηρήσεις καὶ εὐθύβολα σχόλια. Ἡ γλῶσσα, ἡ γλῶσσα μας ἡ ἑλληνική,  μὲ τὸν ἀμύθητο πλοῦτο της ἀφορᾶ τοὺς νεούς. Ἡ γλῶσσα εἶναι ὁ κόσμος μας, ἡ πατρίδα μας· εἶναι οἱ ρίζες μας.

Ζητήθηκε ἀπὸ τοὺς νέους νὰ ἀνακαλύψουν τὴν προέλευση ὁρισμένων λέξεων μὲ ἐνδιαφέρουσα ἱστορία, νὰ διακρίνουν τὶς λέπτὲς ἀποχρώσεις συνωνύμων λέξεων. Δόθηκαν τέλος παραδείγματα σύγχρονων ὅρων ποὺ τὸ νόημά τους διαστρέφεται σκοπίμως.  Αὐτὸ ἦταν τὸ θέμα τοῦ πρώτου ὁμιλητῆ, τοῦ Γεωργίου Βιλλιώτη.

Ἡ γλῶσσα μας εἶναι ἕνα ψηφιδωτὸ μὲ πολλὲς ψηφίδες· τὶς διαλέκτους καὶ τὰ ἰδιώματἀ, ὅπως κατέδειξε ὁ δεύτερος ὁμιλητὴς Ξενοφῶν Τζαβάρας. Οἱ διαλεκτικὲς ποικιλίες πρέπει νὰ διατηρηθοῦν ὄχι μόνο γιὰ ἱστορικοὺς λόγους, ἀλλὰ καὶ διότι ἀποτελοῦν θεμελιῶδες στοιχεῖο τῆς ταυτότητας τῆς Ἑλλήνικῆς. Οἱ Ρωμνιοί μας εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ φυλλομετρήσουν βιβλία ποὺ διαλαμβάνουν τὸν διαλεκτικὸ πλοῦτο τῆς γλώσσας μας ἀπὸ τὰ Ποντιακά, τὸ ἰδίωμα τῆς Ἴμβρου, τῆς Λέσβου, τῆς Ἴου κ.ἄ.

Μετὰ τὸ πέρας τῶν ὁμιλιῶν ἡ φιλόλογος Βασιλικὴ Κανάκη ὑπέβαλε τοὺς νέους σὲ πέντε διασκεδαστικὲς γλωσσικὲς  δοκιμασίες, ποὺ ἀφοροῦσαν τὴν ὀρθογραφία, τὰ ἑλληνολεκτικὰ ἰσοδύναμα, ὁμηρικὲς λέξεις ποὺ ἐπιβιώνουν μέχρι σήμερα, καθὼς καὶ ἀρχαῖες καὶ βυζαντινὲς πράξεις ποὺ χρησιμοποιοῦμε στὴν Νεοελληνική.