Το πνεύμα των παλαιών Αγιορειτών. Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

     Εἶ­πε Γέρων: «Πα­λαιά στό Ἅ­γιον Ὄ­ρος εἶ­χε πολ­λή ἡ­συ­χί­α. Τώρα ἄλ­λα­ξαν τά πράγ­μα­τα. Φέραμε πολ­λές ἀ­νέ­σεις, γεν­νή­τρι­ες, μη­χα­νές κ.ἄ., καί χά­θη­κε ἡ ἡ­συ­χί­α. Τά νέ­α κα­λο­γέ­ρια δέν ἀν­τέ­χουν. Οἱ Γε­ρον­τά­δες γιά νά τά οἰ­κο­νο­μή­σουν κά­νουν κά­ποι­ες συγ­κα­τα­βά­σεις. Δέν το­ύς κα­τα­κρί­νω, τί νά   κά­νου­με, ἀλ­λά σι­γά σι­γά ἄλ­λα­ξε ἡ κα­τά­στα­ση. Δέν θά το­ύς δι­ορ­θώ­σω ἐ­γώ, οὔ­τε νά το­ύς κρί­νω ἐ­πι­τρέ­πε­ται».

*

     Εἶ­πε Γέρων: «Ἀ­νη­συ­χοῦ­με γιά τήν μο­να­στι­κή  πα­ρά­δο­ση τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους, ἡ ὁ­ποί­α χά­νε­ται σή­με­ρα, δι­ό­τι ἐ­ξέ­λι­πε ἡ πνευ­μα­τι­κή αἴ­σθη­ση τῶν Γε­ρόν­των, ἡ ὁ­ποί­α πρέ­πει νά ρυθ­μί­ζη τά πάν­τα μέ­σα στήν ζω­ή μας. Μπο­ρεῖ νά ἔ­χου­με καί σή­με­ρα Γέ­ρον­τες, ἀλ­λά δέν τούς ρω­τᾶ­με καί κά­νου­με ὅ,τι θέ­λου­με».

*

     Εἶ­πε Γέρων: «Οἱ πα­λαι­οί εἶ­χαν ἄλ­λο πνεῦ­μα, κα­λο­γε­ρι­κό πνεῦ­μα, ἄλ­λο ἦ­θος. Εἶ­χαν με­γά­λη ἁ­πλό­τη­τα καί πί­στη στόν Θε­ό. Εἶ­χαν ἐμ­πι­στο­σύ­νη στόν Θε­ό. Σέ­βον­ταν τούς θε­σμούς καί τόν ἑ­αυ­τό τους. Γι᾿ αὐ­τό ἦ­ταν ἄ­ξιοι σε­βα­σμοῦ. Πάν­τα ξε­κι­νοῦ­σαν ἀπ᾿ τό Κελ­λί τους γιά τίς Κα­ρυ­ές μέ τό ρά­σο. Ἦ­ταν ὁ σε­βα­σμός πού εἶ­χαν τά γε­ρον­τά­κια. Πρέ­πει νά τά τη­ροῦ­με, ἀλ­λά νά μήν ἔ­χου­με τόν λο­γι­σμό ὅ­τι ἐ­μεῖς εἴ­μα­στε οἱ σω­στοί οὔ­τε νά τό κά­νου­με ἐ­πι­δει­κτι­κά ἤ ἐ­λεγ­κτι­κά».

*

     Εἶ­πε Γέρων: «Ἐ­μεῖς εἴ­μα­στε ὀ­γδο­ΐ­τες κα­λό­γε­ροι. Τί­πο­τα δέν κά­νου­με. Δέν μπο­ροῦ­με νά κά­νου­με πολ­λά πράγ­μα­τα. Τοὐ­λά­χι­στον ὑ­πο­μο­νή νά κά­νου­με, νά λέ­με κα­νέ­να “Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον”, καί θά μᾶς οἰ­κο­νο­μή­σει ἡ Πα­να­γί­α».

*

     Εἶ­πε Γέρων: «Πα­λαι­ά οἱ πα­τέ­ρες ξε­κι­νοῦ­σαν τή νύ­χτα μέ τό φα­νά­ρι καί ἔ­φθα­ναν ξη­με­ρώ­μα­τα στήν κο­ρυ­φή τοῦ Ἄ­θω­να. Πή­γαι­ναν ἀ­πό εὐ­λά­βεια νά προ­σκυ­νή­σουν τόν τό­πο πού πά­τη­σαν τά ἄ­χραν­τα πό­δια τῆς Πα­να­γί­ας, ὅ­ταν πα­ρου­σι­ά­στη­κε στόν ἅ­γιο Μά­ξι­μο τόν Καυ­σο­κα­λύ­βη».

Διαβάστε ΕΔΩ τα προηγούμενα σχετικά άρθρα