ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Α’ – Ἑπτάκις ἐσώθη

Η γε­ρόντισ­σα Τα­ξι­αρ­χί­α ἀ­πό τήν Ἱ­ε­ρά Μο­νή Πα­να­γί­ας Γορ­γο­ε­πη­κό­ου τῶν Ψα­χνῶν Εὐ­βοί­ας, δι­η­γή­θη­κε: «Ὁ πα­τέ­ρας μου Στυ­λια­νός Σκου­τέ­λας τό 1922 πι­ά­στη­κε αἰχ­μά­λω­τος ἀ­πό τούς Τούρ­κους. Ἡ μη­τέ­ρα μου μέ τέσ­σε­ρα παι­διά ἦρ­θε τό­τε στήν Ἑλ­λά­δα.

»Οἱ Τοῦρ­κοι τούς ἔ­βα­ζαν νά βε­βη­λώ­σουν τά ἱ­ε­ρά καί ὅ­σια τῆς πί­στε­ώς μας, νά πα­τή­σουν καί νά οὐ­ρή­σουν τίς εἰ­κό­νες. Ὅ­σους ἀρ­νοῦνταν τούς ἔ­στελ­ναν στήν καρ­μα­νι­ό­λα. Ἀλ­λά καί ὅ­σους βε­βή­λω­ναν τίς εἰ­κό­νες πά­λι τούς θα­νά­τω­ναν. Ἀ­νά εἴ­κο­σι ἄ­το­μα ἔ­στελ­ναν κά­θε φο­ρά γιά ἐ­κτέ­λε­ση.

»Ὁ πα­τέ­ρας μου κιν­δύ­νε­ψε νά θα­να­τω­θῆ ἑ­πτά φο­ρές. Προ­τί­μη­σε τόν θά­να­το, παρά νά ὑποκύψη στούς ἐκ­βια­σμούς τῶν Τούρ­κων νά βε­βη­λώ­ση τίς ἅ­γι­ες εἰ­κό­νες. Ἔ­φθα­νε μέ­χρι τήν καρ­μα­νι­ό­λα καί πά­ντα τήν τε­λευ­ταί­α στιγ­μή κά­ποι­ος τοῦ χά­ρι­ζε τήν ζωή. Ἦταν δί­και­ος καί πι­στός ἄν­θρω­πος. Εἶ­χε πάντα στό στῆ­θος του τήν Και­νή Δι­α­θή­κη καί ἕ­να εἰ­κο­νά­κι τοῦ ἁ­γί­ου Νι­κο­λά­ου, τά ὁ­ποῖ­α εὐ­λα­βεῖ­το πο­λύ.

»Με­τά ἀ­πό τρι­ά­μι­σι χρό­νια αἰχ­μα­λω­σί­ας καί κιν­δύ­νων, μέ τήν βο­ή­θεια τοῦ Χρι­στοῦ καί τῆς Πα­να­γί­ας, κα­τά­φε­ρε νά ἔρ­θη στήν Ἑλ­λά­δα καί βρῆ­κε τήν οἰ­κο­γέ­νειά του. Δό­ξα σοι, ὁ Θε­ός».

Διαβάστε ΕΔΩ τα προηγούμενα σχετικά άρθρα

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ.

Ἡ Δ΄ Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις.

Νομίζει ἑαυτὴν εὐτυχῆ γενομένη ὄργανον, δι᾿ οὗ τὸ Ἔθνος ἐκπληροῖ τὸ πλέον ἐφετὸν τῶν χρεῶν του, δη­λα­δὴ τὸ νὰ ἀναπέμψῃ τὴν εὐγνωμοσύνην του πρὸς τὸν Θε­όν, Ὅστις ἔδειξε τοσαῦτα θαύματα διὰ νὰ τὸ σώσῃ.

 Κατὰ συνέπειαν, ἡ Δ΄  Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις ψηφίζει:

Α΄. Ὅταν ἡ τοπικὴ περιφέρεια τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ καθέ­δρα τῆς Κυβερνήσεώς της κατασταθῶσιν ὁρι­στι­κῶς, οἱ δὲ οἰκονομικοὶ πόροι τοῦ κράτους τὸ ἐπιτρέ­ψω­σιν, ἡ Κυβέρνησις θέλει διατάξει νὰ ἐγερθῇ εἰς τὴν κα­θέ­δραν εἷς Ναὸς ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ Σωτῆρος.

(ΑΡΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ, τόμος 4ος. Δ΄ ἐν Ἄργει Ἐθνικὴ Συνέλευσις 1828-1829,

-Δεύτερος τῶν Ἐθνοσυνελεύσεων, σελ. 116)

Ὅταν οἱ ὑπεύ­θυ­νοι ἐνθυ­μη­θοῦν νά πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν τό λη­σμο­νη­μένο καί ἀνεκ­πλή­­ρω­το τάμα τοῦ Ἔθ­νους καί ἀρχίση ἡ ἀνοικο­δό­μη­ση τοῦ Ναοῦ, τά ἔσοδα ἀπό τήν διάθεση τοῦ παρόντος βι­­βλί­­ου θά διατεθοῦν γιά ἕνα λιθαράκι στό Ναό τοῦ Σω­τῆ­ρος μας Χριστοῦ.