Μακεδονία, κόρη ποθητή
8 Φεβρουαρίου 2018 · 1 λεπτά
Σημείωμα ποιητή
Κυριάκου Σαμαρά:
Ο ποιητής, και δή ο ερασιτέχνης, μοιάζει σαν μια σταγόνα μέσα στο πλήθος. Πιο μικρός κι από μια ακίδα από αγριόχορτο, απ’ αυτά που πατούν οι διαβάτες βιαστικοί, καθώς τρέχουν να κερδίσουν τη μοίρα τους.
Έτσι, φαινομενικά εύθραυστος, συνήθως συνθλίβεται απ’ την ορμή της κάθε επαφής, καλής η κακής, στάζοντας αίμα και δάκρυ επηρεασμένος από την δύναμη των συναισθηματων του.
Σαν σταγόνα λοιπόν που κυλά, αθόρυβα κι αβίαστα ανάμεσα στις εξελίξεις, γίνεται παρατηρητης, αποδέκτης και συμμέτοχος της ομορφιάς ή της κατάρας, ταξιδεύοντας αόρατος θαρρείς και καταρρίπτοντας τους νόμους της φύσης, καθώς γίνεται ικανός να ζει μέσα στο παραμύθι που οραματίζεται κι ακόμη δεν έχει γραφτεί.
Ένας παραποιητής της αλήθειας απλά.
Ο χρόνος κι ο τόπος, του είναι αδιάφορες έννοιες, ψάχνει την αλήθεια στην ρίζα των πραγμάτων,που καταλήγει στην αρχή της δημιουργίας.
Ταξιδεύοντας λοιπόν μέσα στο άχρονο άπειρο, όταν σταθεί να ξαποστάσει θα γράψει την δικη του εκθεση για το τι ειδε στο καθε του ταξιδι.
Ερασιτέχνης ποιητής, μια ανάγκη που κρύβουμε όλοι μέσα μας, ο τρόπος έκφρασης αλλάζει, κι έτσι συντηρείται η τέχνη.
