Η πολιτεία του Μίσιγκαν εισήγαγε ένα νομοσχέδιο με σκοπό να αποτρέψει τους εργοδότες να αναγκάσουν τους υπαλλήλους τους να δεχτούν εμφυτεύματα μικροτσίπ. Η προοπτική μιας εταιρείας που απαιτεί οι εργαζόμενοι να δεχτούν την εμφύτευση ενός μικροτσίπ παρακολούθησης κάτω από το δέρμα τους, θα μπορούσε να είναι μια καλή ιδέα εάν επρόκειτο για σενάριο ταινίας, κάτι που ωστόσο δεν ισχύει και για την τρέχουσα πραγματικότητα. Δεδομένου όμως ότι το σενάριο να υιοθετήσουν μελλοντικά αυτή την τακτική οι επιχειρήσεις ακούγεται όλο και περισσότερο, η πολιτεία του Μίσιγκαν προσπαθεί με αυτό το νομοσχέδιο να σταματήσει όσο είναι νωρίς τέτοιες πρακτικές, προτού κερδίσουν έδαφος.
Η συγχώνευση της τεχνολογίας και της ανθρώπινης φυσιολογίας για χάρη της εξέλιξης ή της βελτίωσης (biohacking), είναι μια τάση που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια. Ενώ ο όρος “biohacking” μπορεί να αναφέρεται σε ασφαλείς τρόπους βελτίωσης της σωματικής ή ψυχικής ευεξίας των ατόμων, δεν είναι απίθανο να χρησιμοποιηθεί και για να περιγράψει εμφυτεύματα που παρακολουθούν τα ζωτικά σημεία των ατόμων, τις χημικές ενέσεις, τα προχωρημένα βοηθήματα ακοής και τα βιονικά εμφυτεύματα ματιών. Σε σχέση με τα biohacks, ο ιδρυτής της Tesla, Elon Musk, είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι η ανθρώπινη φυλή πρέπει να γίνει “cyborg” για να ενισχύσει τις φυσικές της δυνατότητες και να συμβαδίσει με τον μελλοντικό κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης AI. Ωστόσο, η υιοθέτηση RFID τσιπ, τα οποία θα παρακολουθούν καθετί κάνουν οι εργαζόμενοι, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγικότητάς τους, αποτελεί μία σημαντική και ολοένα κλιμακούμενη ανησυχία.
Όπως ανέφερε η ABC News, το νομοσχέδιο, το οποίο έγινε αποδεκτό πριν λίγες μέρες και αναμένεται να εξεταστεί από τη Γερουσία της Πολιτείας και ενδεχομένως να εγκριθεί, εμποδίζει τους εργοδότες να υποχρεώσουν τους υπαλλήλους τους να δεχτούν εμφυτεύματα μικροτσίπ. Αυτά τα τσιπ, που έχουν περίπου το μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού, βασίζονται στην τεχνολογία αναγνώρισης μέσω ραδιοσυχνοτήτων (RFID) και μόλις εισαχθούν στο δέρμα μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη του χεριού, μπορούν να αντικαταστήσουν εφαρμογές για κινητά αλλά και υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους. Στον εργασιακό χώρο, αυτό θα μπορούσε να ισχύει για ελέγχους ταυτότητας, ελέγχους ασφαλείας, πληρωμές και έλεγχο πρόσβασης σε ένα κτίριο. Ωστόσο, υπάρχει η ανησυχία ότι η μεταφορά αυτών των εφαρμογών από μία συσκευή στο δέρμα ενός ατόμου, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο και να καταπατήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες, όπως το απόρρητο, τόσο εντός όσο κι εκτός γραφείου.
Ο “Νόμος προστασίας μικροτσίπ”, που έχει κατοχυρωθεί ως “House Bill 5672”, υποστηρίχθηκε από την Αμερικανίδα πολιτικό και μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Μίσιγκαν Bronna Kahle, η οποία επεσήμανε ότι είναι σημαντικό για τους παρόχους εργασίας του Μίσιγκαν να εξισορροπούν τα συμφέροντα της εταιρείας με τις προσδοκίες των υπαλλήλων τους για την προστασία του απορρήτου τους. Η Kahle ανέφερε ακόμη πως το σενάριο των μικροτσίπ έχει συζητηθεί επανειλημμένα, καθώς εταιρείες όχι μόνο στο Μίσιγκαν αλλά και στις υπόλοιπες ΗΠΑ αναζητούν αποτελεσματικούς τρόπους για να αυξήσουν την αποδοτικότητα των υπαλλήλων τους. Πρόσθεσε επίσης πως όσο αυξάνονται αυτές οι μικροσκοπικές συσκευές, τόσο αυξάνονται και οι εκκλήσεις που εκφράζουν οι εργαζόμενοι για την προστασία του απορρήτου τους. Ενώ πρόκειται για μία τάση που δεν έχει διαδοθεί ευρέως προς το παρόν, η Kahle τόνισε πως πολλές εταιρείες ενδέχεται να εξετάσουν το ενδεχόμενο της εμφύτευσης μικροτσίπ στους υπαλλήλους τους στο άμεσο μέλλον.
