ΣΤΟΝ ΑΕΡΑΕΡΩ — ΡαδιοΣυχνότητα
Ενωμένη ΡωμηοσύνηΕνωμένη ΡωμηοσύνηΚΕΝΤΡΟΝ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ
ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΜΑΣ
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ
Πανελλήνια Σύναξη στην ΙερισσόΣημαντική Ανακοίνωση προς τα Μέλη και Φίλους της «ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ» (Ε.ΡΩ.)Πρόγραμμα των Εκδηλώσεων Ετήσιας Σύναξης της Ε.Ρω στην Ιερισσό – 29/9/22 – 2/10/22Ανάγκες σε συνεργάτεςΠανελλήνια Σύναξη στην ΙερισσόΣημαντική Ανακοίνωση προς τα Μέλη και Φίλους της «ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ» (Ε.ΡΩ.)Πρόγραμμα των Εκδηλώσεων Ετήσιας Σύναξης της Ε.Ρω στην Ιερισσό – 29/9/22 – 2/10/22Ανάγκες σε συνεργάτες

Ἀνάσταση παιδιοῦ

27 Δεκεμβρίου 2016 · 2 λεπτά

Ἀπόσπασμα τοῦ βιβλίου: «Ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ Χοζεβίτης»

Ἡ Ἱερά Μονή Χοζεβᾶ.

Ἦ­ταν κά­ποι­ος γε­ωρ­γός ἀ­πό τήν Ἱ­ε­ρι­χώ­, πού τόν εἶ­χαν φί­λο καί τόν ἀ­γα­ποῦ­σαν πο­λύ. Αὐ­τός εἶ­χε ἕ­να μονα­χο­γι­ό σέ νη­πι­α­κή ἡ­λι­κί­α πού πέ­θα­νε. Τόν ἔ­βα­λε, λοι­πόν, ὁ πα­τέ­ρας σ᾽ ἕ­να κα­λά­θι μα­ζί μέ με­ρι­κούς καρ­πούς ἀ­πό τίς ἀ­παρ­χές τῆς συγ­κο­μι­δῆς του, τά σκέ­πα­σε μέ ἀμ­πε­λό­φυλ­λα καί παίρ­νον­τάς τα ἔ­τρε­ξε στή λαύ­ρα. Χτύ­πη­σε τήν πόρτα τοῦ κελ­λι­οῦ κι ἀ­φοῦ βγῆ­κε ὁ Γε­ώρ­γι­ος τοῦ ἄ­νοι­ξε καί τόν ὁ­δή­γη­σε μέ­σα.

Πλη­σί­α­σε, λοι­πόν, ὁ ἀ­γα­πη­τός τό γέ­ρον­τα, ἔ­βα­λε με­τά­νοι­α, ἔ­βα­λε τό κα­λά­θι μπρο­στά τους, τούς παρακά­λε­σε νά εὐ­λογή­σουν τούς καρ­πούς τῆς συγ­κο­μι­δῆς του καί ὁ ἴ­δι­ος βγῆ­κε ἔ­ξω. Κι οἱ ἀ­δελ­φοί βγάζον­τας τούς καρ­πούς ἀ­πό τό κα­λά­θι, βρῆ­καν καί τό νε­κρό νή­πι­ο. Τα­ρά­χθη­κε ὁ γέ­ρον­τας, ὁ ἀβ­βᾶς Ἡρα­κλεί­δης, ὅ­ταν τό εἶ­δε· εἶ­πε στόν ἀ­δελ­φό του· «κά­λε­σε αὐ­τόν τόν ἄν­θρω­πο, σάν πει­ρα­σμός μᾶς ἦλ­θε σή­με­ρα ἐ­δῶ πέ­ρα· γι­α­τί ἀπ᾽ ὅ,τι βλέ­πω, ἦλ­θε γι­ά νά πει­ρά­ξει ἐ­μᾶς τούς ἁ­μαρ­τω­λούς».

Ὁ ἀ­δελ­φός του τοῦ ἔ­βα­λε με­τά­νοι­α (ἦ­ταν τό­τε σα­ράν­τα χρο­νῶν πε­ρί­που ἤ καί πε­ρισ­σό­τε­ρο) καί τοῦ εἶπε· «μή λυ­πᾶ­σαι καί μήν ὀρ­γί­ζε­σαι, πά­τερ, ἀλ­λά ἔ­λα νά πα­ρα­κα­λέ­σου­με μέ πί­στη τόν πο­λυ­εύ­σπλα­χνο καί πα­νοι­κτίρ­μο­να Θε­ό· κι ἄν πα­ρα­βλέ­ψει τίς ἁ­μαρ­τί­ες μας καί δε­χθεῖ τήν πα­ρά­κλη­σή μας κι ἀ­να­στή­σει τό παι­δί, φεύ­γει παίρ­νον­τας τό παι­δί του ζων­τα­νό σύμ­φω­να μέ τήν πί­στη του. Ἄν δέν θέ­λει ἡ ἀ­γα­θό­της Του νά τό κά­νει αὐ­τό, ἄς τόν κα­λέ­σου­με καί νά τοῦ ποῦ­με, σάν ἁ­μαρ­τω­λοί πού εἴ­μα­στε, δέν ἐ­φθά­σα­με σέ τέ­τοι­α μέ­τρα, οὔ­τε ἔ­χου­με τέ­τοι­α παρ­ρη­σί­α».

Πείσθηκε, λοι­πόν, ὁ γέ­ρον­τας καί στά­θη­καν σέ προ­σευ­χή μέ δά­κρυ­α καί καρ­δι­ά συν­τε­τριμ­μέ­νη. Καί ὁ παν­τε­λε­ή­μων καί φι­λάν­θρω­πος Κύ­ρι­ος, ὁ ποι­ῶν τό θέ­λη­μα τῶν φο­βου­μέ­νων Αὐ­τόν, καί ἄ­κου­σε τήν προ­σευ­χή των καί τό παι­δί ἀ­νέ­στη­σε. Τό­τε κά­λε­σαν τόν πα­τέ­ρα του καί τοῦ εἶ­παν· «νά, ἔ­χεις τό γι­ό σου ζων­τα­νό χά­ρις στήν εὐ­σπλα­χνί­α τοῦ Θε­οῦ. Κοί­τα­ξε μήν πεῖς τί­πο­τε καί μᾶς βά­λεις σέ κό­πους καί θλίψεις». Αὐ­τός τό πῆ­ρε καί ἔ­φυ­γε εὐ­λο­γών­τας ­καί δο­ξά­ζον­τας τόν εὐ­ερ­γέ­τη καί ἐ­λε­ή­μο­να καί ζω­ο­δό­τη Θε­ό.

Σχετικά