Μην κατακρίνεις ακόμα κι αν βλέπεις
Να προσέχεις την κατάκριση, μου λέει μια άλλη μέρα ο Γέροντας, και μου είπε το εξής περιστατικό για να αποφεύγω κάθε συζήτηση γι’ αυτή, όσο δίκαιο και αν νομίζω πως έχω.
“Είχε πάει μια μέρα μια γυναίκα σε ένα παπά για να εξομολογηθεί. Ήταν από κάποιο χωριό που φορούν και μεσοφόρια. Τα ξέρεις; Τα ξέρω, του λέω.
Λοιπόν, αφού εξομολογήθηκε, σηκώθηκε να φύγει.
Όμως δεν έκανε πέρα, αν δεν του άφηνε κάτι για να τον ευχαριστήσει και επειδή έτσι αισθανόταν καλύτερα. Προσπάθησε λοιπόν να σηκώσει το πάνω φόρεμα για να βγάλει από το μεσοφόρεμα κάτι χρήματα που είχε, αλλά μαζί με το πανωφόρεμα πιάνει και το μεσοφόρεμα μαζί κατά λάθος, το σηκώνει ψηλά, και της φανήκαν τα πόδια της. Τη στιγμή αυτή μπήκε κάποιος μέσα και είδε αυτή τη στιγμή τη στάση της γυναίκας και πήγε και κατήγγειλε τον παπά για άσεμνες στάσεις και τον τιμώρησαν μάλιστα με τρεις μήνες αργία.
Σε όλο αυτό το διάστημα τής αργίας του ο παπάς αυτός ευχαριστούσε και δοξολογούσε τον Θεό γι’ αυτή τη δοκιμασία που του έδωσε. Το χάρηκε πάρα πολύ.
Είδες όμως τι έπαθε ο αδελφός μας, παιδί μου;
Ενώ είδε κάτι το άσεμνο και κατέκρινε τον παπά, δεν ήταν έτσι όπως του το παρουσίασε ο πονηρός. Γι’ αυτό σου λέω, πρόσεχε πολύ, πρόσεχε.”.
Ναι, Παππούλη μου, του είπα, θα προσέχω.
[Α. Σ. Τζαβάρα, Αναμνήσεις από τον Γέροντα Πορφύριο, Αθήναι 2001, 110π.]
