Αποφθέγματα από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

   Ο π. Νι­κό­λα­ος ὁ Γρη­γο­ρι­ά­της, ὁ ἰα­τρός, ἦλ­θε στό Ἅ­γιον Ὄ­ρος τό 1913. Ἐ­ξή­σκη­σε τό δι­α­κό­νη­μα τοῦ ἰ­α­τροῦ κα­τά τρό­πον ὑποδειγματικό. Ὅ­που τόν κα­λοῦ­σαν ἀ­σθε­νεῖς μο­να­χοί με­τέ­βαι­νε προ­θυ­μό­τα­τα. Ἦ­ταν εὐ­γε­νι­κός στο­ύς τρό­πους καί πα­ρη­γο­ρη­τι­κώ­τα­τος στο­ύς ἀ­σθε­νεῖς. Στίς δι­α­γνώ­σεις του ἦ­ταν σχε­δόν ἀ­λάν­θα­στος. Ὡς μο­να­χός ἦ­ταν ἐγ­κρα­τής καί βια­στής. Ἔ­τρω­γε μί­α φο­ρά τήν ἡ­μέ­ρα. Οὐ­δέ­πο­τε ἐ­κά­θι­σε στό στα­σί­δι του στίς ἀ­κο­λου­θί­ες. Ἀ­κό­μη καί στίς ἀ­γρυ­πνί­ες στε­κό­ταν πάν­τα ὄρ­θιος μέ πολ­λή εὐ­λά­βεια καί προ­σο­χή. Ἐ­κοι­μή­θη στίς 20–1–1940 σέ ἡ­λι­κί­α 79 ἐ­τῶν.

*

   Εἶ­πε ὁ πα­πα Νι­κό­λας ὁ Γρη­γο­ρι­ά­της: «Μήν ἀ­φή­σης τόν κα­νό­να σου γιά τήν ἄλ­λη μέ­ρα, για­τί πά­ει, τόν ἔ­χα­σες».

         «Ὅ­ποι­ος μέ­νει καί τε­λει­ώ­νει στό Ἅ­γιον Ὄ­ρος, αὐτόν ἡ Πα­να­γί­α μέ τόν τρό­πο πού αὐ­τή γνω­ρί­ζει, θά τόν οἰ­κο­νο­μή­σει».

*

Ο ὑ­πο­τα­κτι­κός τοῦ πα­πα Γρη­γό­ρη τοῦ «Δι­α­δό­χου», ὁ πα­πα Νι­κό­λα­ος, ὅ­ταν ἦ­ταν νέ­ος 9 ἐ­τῶν, «ἀ­πώ­λε­σε τόν ὄ­νον τοῦ πα­τρός του» καί βρῆ­κε τήν κα­λο­γε­ρι­κή. Φύ­λα­γε τό γα­ϊ­δου­ρά­κι του, πού τό εἶ­χε δε­μέ­νο ἀ­πό τό πό­δι, ἀ­πο­κοι­μή­θη­κε, ἦρ­θε λύ­κος καί τό ἔ­φα­γε. Αὐ­τός ντρά­πη­κε νά γυ­ρί­ση στό χω­ριό. Ἦρ­θε ἀ­πό τό χω­ριό του πού βρι­σκό­ταν στήν Χαλ­κι­δι­κή, μέ τά πό­δια στό Ἅ­γιον Ὄ­ρος καί ἔ­γι­νε μο­να­χός. Ἦ­ταν ὑ­πό­δειγ­μα πρά­ου, ἁ­πλοῦ καί τα­πει­νοῦ μο­να­χοῦ.

Διαβάστε ΕΔΩ τα προηγούμενα σχετικά άρθρα