Γωνιά της Γλώσσας 186 – Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη: Οἱ τάφοι καὶ τὸ ἄσυλο

Γεωργίου Ἰ. Βιλλιώτη

Οἱ τάφοι καὶ τὸ ἄσυλο

«Οἱ Σταυροφόροι σύλησαν τοὺς τάφους τῶν αὐτοκρατόρων». «Σπεῖρα ἀρχαιοκάπηλων συλοῦσε ἱεροὺς ναοὺς στὴν Μεσσηνία ἐδῶ καὶ δύο χρόνια». «Οἱ γνωστοὶ ἀποδομητὲς σύλησαν γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὴν ἱστορικὴ μνήμη». «Οἱ περισσότεροι ἀρχαῖοι τάφοι εἶναι συλημένοι». Τὸ ρῆμα «συλῶ» (παραβιάζω ἱερὸ χῶρο καὶ ἀφαιρῶ πολύτιμα ἀντικείμενα ἀπὸ αὐτόν, βεβηλώνω) μᾶς ἔδωσε τὸν ἱερόσυλο, τὸν ἅρπαγα ἱερῶν ἀντικειμένων, καθὼς καὶ τὸ ἄσυλο, τὴν προστασία ποὺ παρέχεται σὲ κάποιον.  Τὸ ἐπίθετο «ἄσυλος» ἀναφερόταν τόσο σὲ πρόσωπα ποὺ ἀναζητοῦν προστασία, ὅσο καὶ σὲ τόπους. Τὸ ἐπίθετο «ἄσυλος» κατὰ τὸ πρότυπο τοῦ «ἄτιμος» σχηματίστηκε ἀπὸ τὸ στερητικὸ α καὶ τὸ ρῆμα «συλῶ» (λαφυραγωγῶ, ἀφαιρῶ τὰ ὅπλα ἀπὸ τὸν σκοτωμένο ἐχθρό). 

ΔΕΙΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ ΕΔΩ