Μετάνοια και εξομολόγηση, για να πάρουμε την συγχώρηση και να προσέλθουμε στο μέγα Μυστήριο!

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Ομιλ. ΙΔ΄εις το κατά Ματθαίον)

Προσέλθωμεν τοίνυν αυτώ, και νυν, παρακαλέσωμεν ίνα σφίγξη την ψυχήν ημών παραλελυμένην και τα βιωτικά αφέντες πάντα, των πνευματικών μόνον ποιώμεθα λόγον. Ει δε και τούτων αντέχη, μετ` εκείνα και αυτών φρόντιζε. Μηδ’ ότι ουκ αλγείς αμαρτάνων καταφρόνει, αλλά δι` αυτό μεν ουν τούτο μάλιστα στέναξον, επειδή ουκ αισθάνη της οδύνης των πλημμελημάτων. Ου γαρ παρά το μη δάκνειν την αμαρτίαν τούτο γίνεται, αλλά παρά το αναίσθητον είναι την πλημμελούσαν ψυχήν».

Ας προσέλθουμε λοιπόν προς αυτόν έστω και τώρα και να τον παρακαλέσουμε να συνεφέρει την ψυχή μας, η οποία έχει παραλύσει από την αμαρτία και, αφού αφήσουμε στην άκρη όλα τα θέματα της καθημερινότητας, να ασχολούμαστε και να συζητάμε μόνο για τα πνευματικά. Και αν έχουμε την δύναμη να αντέξουμε να το κάνουμε αυτό, μετά ας φροντίσουμε και για εκείνα. Ούτε βέβαια να υποβαθμίζεις και να περιφρονείς αυτό, το ότι αμαρτάνεις, επειδή δεν νιώθεις πόνο ψυχικό. Αλλά γι’ αυτό στέναξε και κλάψε περισσότερο, επειδή δεν νιώθεις τον πόνο που προκαλούν οι αμαρτίες. Και γνώριζε πως αυτή η αναισθησία συμβαίνει, όχι επειδή δεν κρύβει πραγματικό πόνο μέσα της η αμαρτία, αλλά επειδή μάλλον η αμαρτάνουσα ψυχή βρίσκεται σε κατάσταση αναισθησίας.

Απόδοση στην Νεοελληνική – Επιμέλεια:
Σάββας Ηλιάδης
Δάσκαλος
Κιλκίς, 3-12-2021