π. Δημητρίου Μπόκου: ΤΑ ΙΣΤΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
7 Απριλίου 2025 · 2 λεπτά
π. Δημητρίου Μπόκου
Με τη χάρη του Θεού μπαίνουμε στην τελευταία εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Το Σάββατο του Λαζάρου κλείνει η ευλογημένη αυτή περίοδος και ακολουθεί η Μεγάλη Εβδομάδα. Ως τελευταίο πρότυπο σωτήριας μετάνοιας και πνευματικού αγώνα κατά των παθών βάζει ενώπιόν μας η Εκκλησία την ασυνήθιστη μορφή και βιοτή της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, που επέδειξε πρωτόγνωρη όντως άσκηση εγκράτειας και προσευχής (Κυριακή Ε΄ Νηστειών).
Εύδρομο πλοίο η Εκκλησία, ταχύ, θωρακισμένο εξοπλισμένο, ευ-έλικτο, ποντοπορεί διαπλέοντας την πολυτάραχη θάλασσα του κόσμου. Χωρίς να λοξοδρομεί από τη θεόθεν καθορισμένη πορεία της, κλυδωνίζεται έντονα στα αντίθεα κύματα, στον πανταχόθεν επεγειρόμενο άνεμο της αποστασίας, στην παφλάζουσα τρικυμία της απιστίας και αδιαφορίας, αλλά ουδέποτε καταποντίζεται. Ευθυδρομεί διηνεκώς επί το Πάσχα, πλέει κατ’ ευθείαν γραμμή προς «την άνω Ιερουσαλήμ, εν τη Βασιλεία των Ουρανών».
Μαστιζόμενοι από την καταιγίδα των πειρασμών, καταποντούμενοι από τις τρικυμίες των παθών, χειμαζόμενοι από τον σάλο των ηδονών, δοκιμαζόμενοι παντοιοτρόπως από τη χαλεπότητα της αμαρτίας, μία και μόνο σανίδα σωτηρίας έχουμε μπροστά μας: Την άμεση επιβίβαση στο ασφαλές και αβύθιστο καράβι της Εκκλησίας. Τότε «προς το μέλλον εν χαρά» διευθυδρομούμε κι εμείς. Με τη ναυαγοσωστική Κιβωτό της Εκκλησίας διαπερνούμε ακίνδυνα τα κύματα των πταισμάτων μας, που, υψωμένα από πάνω μας, απειλούν να μας καλύψουν, όπως κάλυψαν κάποτε «εν θαλάσση Ερυθρά επαναστραφέντα» τα ύδατα «αρματηλάτην Φαραώ, …τους Αιγυπτίους και τους τριστάτας». Από τον τρικυμιώδη ωκεανό του βίου μας η εκκλησιαστική «ναυς», διαπλέοντας «το της νηστείας μέγα πέλαγος», μας φέρνει με ασφάλεια σε ήρεμα νερά.
Αν και μέγα το πέλαγος της νηστείας, είναι όμως «πράον και γαληνόν». Μας οδηγεί σε «λιμένα γαλήνιον». Η Χάρις του Αγίου Πνεύματος είναι ο ούριος άνεμος που φουσκώνει τα ιστία του πνευματικού δρόμωνος, της Εκκλησίας. Με τρία μεγάλα πανιά θαλασσοπορεί η Εκκλησία: Νηστεία, ευποιία (φιλανθρωπία), προσευχή. Με αυτά πελαγοδρομούμε, «ευποιίας ελαίω τας ψυχάς αλειφόμενοι, … εν προσευχαίς και νηστείαις τας αρετάς κατορθούντες». Ο συνδυασμός και των τριών είναι ο άριστος τρόπος για να μας ανεβάζει ο Χριστός «εκ των αδύτων βυθών της αμαρτίας και της απογνώσεως», όπου προσπαθεί συστηματικά ο διάβολος να μας κρατάει βυθισμένους.
Επιβαίνοντες στο σωτήριο σκάφος της Εκκλησίας, καλούμαστε όλοι να συμμετέχουμε πρόθυμα στο πνευματικό αυτό τρίαθλο. Πρωταθλητές είναι βέβαια οι πνευματικοί αετοί μας, οι άγιοι. Ας είναι για μας ανυπέρβλητα πρότυπα. Και ας τους ακολουθούμε. Στον βαθμό που ο καθένας μπορεί. Όσο κι αν καταφέρει ο καθένας, είναι αποδεκτό και πολύτιμο για τον Θεό. Στεφανώνονται όλοι οι αθλητές, όχι μόνο οι πρωταθλητές.
Ας διεγερθούμε λοιπόν και οι ραθυμότεροι. Οσονούπω το πνευματικό μας καράβι εισπλέει στον λιμένα της σωτηρίας. Μαζί του κι εμείς. Για να προσκυνήσουμε «Χριστού του Θεού ημών τα θεία παθήματα». Να προφτάσουμε «και την φρικτήν και αγίαν Ανάστασιν».
Καλή, ευλογημένη εβδομάδα! Καλή Σαρακοστή!
