Ρήσεις και Διηγήσεις Αγίου Παϊσίου (ρκ-σ). Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη Παράδοση

ρϞ’

«Ἡ μι­ζέ­ρια κρύ­βει ἐ­γω­ϊ­σμό, δι­ό­τι ὁ μί­ζε­ρος εἶ­ναι καί ἀ­χά­ρι­στος. Ὁ κα­κο­μοί­ρης γκρι­νιά­ζει, θυ­μώ­νει, εἶ­ναι φί­λαυ­τος, ἔ­χει πεί­σμα­τα. Ὁ ἄλ­λος ὅ­λα τά χαί­ρε­ται».

ρ­Ϟα’

«Τό κα­λύ­τε­ρο τό προ­σφέ­ρου­με πάν­το­τε στόν Θε­ό».

ρ­Ϟβ’

«Ὁ  μο­να­χός ἀν­τλεῖ δύ­να­μη ἀ­πό τόν Χρι­στό μέ τήν προ­σευ­χή. Οἱ ἄρ­χον­τες ὅ­μως σκέ­φτον­ται κο­σμι­κά καί λέ­νε: “Ποι­ός θά μᾶς βο­η­θή­σει ἡ Ἀ­με­ρι­κή, ἤ ἡ Ρωσ­σί­α;”».

ρ­Ϟγ’

«Αὐ­τόν  πού σκέ­φτε­ται τόν  ἑ­αυ­τό του  δέν τόν  σκέ­φτε­ται ὁ Χρι­στός».

ρ­Ϟδ’

«Τό νά ἀλ­λά­ζης συ­νε­χῶς θέ­ση μέ­σα στήν Ἐκ­κλη­σί­α, αὐ­τό δεί­χνει ὅ­τι ὑ­πάρ­χει ἐ­σω­τε­ρι­κή ἀ­νη­συ­χί­α».

ρϞ­ε’

«Κα­τά­νυ­ξη εἶ­ναι ἡ ἐ­σω­τε­ρι­κή πνευ­μα­τι­κή ἀλ­λοί­ω­ση κα­τά τήν ὥ­ρα τῆς προ­σευ­χῆς. Πρέ­πει νά ζῆ κα­νείς τήν πα­ρου­σί­α τοῦ Θε­οῦ. Τό­τε κα­τα­κλύ­ζε­ται ἀ­πό εὐ­γνω­μο­σύ­νη, δι­ό­τι ὅ­λα τά βλέ­πει εὐ­λο­γί­α τοῦ Θε­οῦ».

ρ­Ϟς’

«Πολ­λές φο­ρές ἡ δι­και­ο­λο­γί­α μᾶς τά χα­λᾶ ὅ­λα καί φεύ­γει ἡ χά­ρις τοῦ Θε­οῦ. Ἄν δέν δι­και­ο­λο­γῆ ὁ μο­να­χός τόν ἑ­αυ­τό του καί τα­πει­νώ­νε­ται, με­τά ἔρ­χε­ται πά­λι ἡ χά­ρις τοῦ Θε­οῦ».

ρ­Ϟζ’

«Ἔ­λε­γα σέ κά­ποι­ον γιά ἀρ­κε­τή ὥ­ρα κά­τι καί αὐ­τός μοῦ εἶ­πε, “ναί, ἀλ­λά…” καί μέ αὐ­τό τό ”ἀλ­λά τά ἀ­νέ­τρε­ψε ὅ­λα. Αὐ­τό τό ”ἀλ­λά” (δι­και­ο­λο­γί­α) δέν ἔ­χει κα­θό­λου ἁ­λά­τι (χά­ρι, νο­στι­μιά). Τά χα­λά­ει ὅ­λα».

ρ­­Ϟη’

«Γιά νά βλέ­πης τόν ἄλ­λο σάν ἄγ­γε­λο, πρέ­πει νά γί­νης καί σύ ἄγ­γε­λος».

ρϞ­θ’

«Ὅ­ποι­ος σφάλ­λει καί δέχεται τήν πα­ρα­τή­ρη­ση, ὠ­φε­λεῖ­ται καί δι­ορ­θώ­νε­ται. Ὅ­ταν ὅ­μως δι­και­ο­λο­γή­ση τόν ἑ­αυ­τό του, πλα­νᾶ­ται».

σ’

«Νά προ­σέ­χε­τε πο­λύ τίς κι­νή­σεις σας στόν κό­σμο, διό­τι σή­με­ρα πολλοί ὅ­λα τά ἑρ­μη­νεύ­ουν λαν­θα­σμέ­να. Μοῦ εἶ­χαν φέ­ρει ἕ­να φα­κό μέ ἐ­λα­τή­ριο πού φορ­τι­ζό­ταν. Τόν εἶ­χα κά­τω ἀ­πό τό μα­ξι­λά­ρι. Καί εἶ­πε κά­ποι­ος πού τόν εἶ­δε: “Ὁ π. Πα­ΐ­σιος ἔ­χει ὅ­πλο!”».

Διαβάστε ΕΔΩ τα προηγούμενα σχετικά άρθρα