ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Α’ – Τά τάματα πρέπει νά ἐκπληρώνωνται

    Μί­α ἱ­ε­ρα­τι­κή οἰ­κο­γέ­νεια σ᾿ ἕ­να χω­ριό τῆς Τρι­πό­λε­ως, κοντά στό μο­να­στή­ρι τῆς πά­νω Χρέ­πας, πή­γαι­νε μέ τό κάρ­ρο στό χω­ρά­φι ἔ­χοντας καί τό μι­κρό κο­ρι­τσά­κι τους μα­ζί. Στόν δρό­μο ἔ­πε­σε ἡ μι­κρή ἀ­πό τό κάρ­ρο, χτύ­πη­σε καί ἔ­τρε­χε αἷ­μα ἀ­πό τά αὐ­τιά της.

   Οἱ γο­νεῖς φο­βού­με­νοι μήν πε­θά­νη ἔ­τα­ξαν νά τήν ἀ­φι­ε­ρώ­σουν στό Μο­να­στή­ρι τῆς Πα­να­γί­ας στήν πά­νω Χρέ­πα, νά γί­νη μο­να­χή ὅ­ταν με­γα­λώ­ση. Ἡ κό­ρη τους ἔ­γι­νε κα­λά καί ὅ­ταν λί­γο με­γά­λω­σε, χω­ρίς νά ξέ­ρη τί­πο­τε γι­ά τό τά­μα τῶν γο­νέ­ων της ἔ­φυ­γε πρίν ἀ­κό­μη ἐ­νη­λι­κι­ω­θῆ καί πῆ­γε νά μεί­νη στήν πά­νω Χρέ­πα. Οἱ γο­νεῖς της τήν ἀ­νε­ζή­τη­σαν, τήν βρῆ­καν καί τήν ἔ­φε­ραν στό σπί­τι. Αὐ­τή ἀρ­ρώ­στη­σε. Τό­τε πά­λι ἀ­να­νέ­ω­σαν τό τά­μα τους καί ἡ κό­ρη τους, ἀ­φοῦ ἔ­γι­νε κα­λά, ξα­να­έ­φυ­γε γι­ά τό Μο­να­στή­ρι.

  Παρ᾿ ὅλα αὐτά τήν ­πῆ­ραν πά­λι ξε­χνώντας τό τά­μα τους. Τό­τε πά­λι ἀρ­ρώ­στη­σε καί πλέ­ον κα­τε­νό­η­σαν ὅ­τι ὁ Θε­ός ζη­τᾶ τήν ἐκ­πλή­ρω­ση τοῦ τά­μα­τος. Πλέ­ον τήν ἄ­φη­σαν ἐ­λεύ­θε­ρη νά ἀ­φι­ε­ρω­θῆ στόν Θε­ό καί νά ὑ­πη­ρε­τή­ση τήν Πα­να­γί­α στό Μο­να­στή­ρι της.

Πράγ­μα­τι ἔ­γι­νε μο­να­χή καί Ἡ­γου­μέ­νη ἀρ­γό­τε­ρα καί πρό­κο­ψε στήν μο­να­χι­κή ζω­ή. Εἶ­ναι ἡ εὐ­λα­βέ­στα­τη καί ὁ­σί­ας μνή­μης γε­ρόντισ­σα Φι­λο­θέ­η πού ἐκοι­μή­θη τήν ἡ­μέ­ρα τῆς ἁγί­ας Φι­λο­θέ­ης.

Αἰ­ω­νί­α της ἡ μνή­μη. Τήν εὐ­χή της νά ἔ­χου­με. Ἀ­μήν.

Διαβάστε ΕΔΩ τα προηγούμενα σχετικά άρθρα

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ.

Ἡ Δ΄ Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις.

Νομίζει ἑαυτὴν εὐτυχῆ γενομένη ὄργανον, δι᾿ οὗ τὸ Ἔθνος ἐκπληροῖ τὸ πλέον ἐφετὸν τῶν χρεῶν του, δη­λα­δὴ τὸ νὰ ἀναπέμψῃ τὴν εὐγνωμοσύνην του πρὸς τὸν Θε­όν, Ὅστις ἔδειξε τοσαῦτα θαύματα διὰ νὰ τὸ σώσῃ.

 Κατὰ συνέπειαν, ἡ Δ΄  Ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις ψηφίζει:

Α΄. Ὅταν ἡ τοπικὴ περιφέρεια τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ καθέ­δρα τῆς Κυβερνήσεώς της κατασταθῶσιν ὁρι­στι­κῶς, οἱ δὲ οἰκονομικοὶ πόροι τοῦ κράτους τὸ ἐπιτρέ­ψω­σιν, ἡ Κυβέρνησις θέλει διατάξει νὰ ἐγερθῇ εἰς τὴν κα­θέ­δραν εἷς Ναὸς ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ Σωτῆρος.

(ΑΡΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ, τόμος 4ος. Δ΄ ἐν Ἄργει Ἐθνικὴ Συνέλευσις 1828-1829,

-Δεύτερος τῶν Ἐθνοσυνελεύσεων, σελ. 116)

Ὅταν οἱ ὑπεύ­θυ­νοι ἐνθυ­μη­θοῦν νά πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν τό λη­σμο­νη­μένο καί ἀνεκ­πλή­­ρω­το τάμα τοῦ Ἔθ­νους καί ἀρχίση ἡ ἀνοικο­δό­μη­ση τοῦ Ναοῦ, τά ἔσοδα ἀπό τήν διάθεση τοῦ παρόντος βι­­βλί­­ου θά διατεθοῦν γιά ἕνα λιθαράκι στό Ναό τοῦ Σω­τῆ­ρος μας Χριστοῦ.