Ἀνακαλύπτω τὶς ρίζες τῶν λέξεων – Τιμαλφεῖς λέξεις

Ἀποκαραδοκία (ἀπὸ + κάρα + δοκῶ) εἶναι ἡ ἐναγώνια καὶ ἔνθερμη προσδοκία. Ἀπαντᾶται στὶς ἐπιστολὲς τοῦ  Ἀποστόλου δύο φορές (Ρωμ. 8,19 καὶ Φιλ. 1,20). «Αὕτη ἡ ζωὴ τοῦ μοναχοῦ διαθέτει, ὅμως, τὴν γοητείαν τῆς ἡσυχίας, τὴν χαρὰν τῆς ἐλπίδος, τὴν ἐλπίδα τῆς αἰωνιότητος, τὴν ἀποκαραδοκίαν Ἐκείνου» (ὁμιλία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη σὲ Ἁγιορεῖτες μοναχούς). «Αὐτὸ ποὺ ἀναζη­τοῦ­σαν μὲ ἐναγώνιο ­ἀνασα­σμὸ οἱ ἄνθρωποι γιὰ νὰ γεμίσουν τὸ κενὸ τῆς ψυχῆς τους, αὐτὸ ποὺ ἀποτελοῦ­σε τὴν ἀποκαραδοκία ὅλων τῶν λαῶν στὴ διάρκεια τῶν ­αἰώνων, ἄρ­χισε νὰ λαμβά­νῃ ὅλο καὶ πιὸ ­συγκε­κριμένη ­μορφή».

Δείτε ΕΔΩ τα προηγούμενα άρθρα