Ἀνακαλύπτω τὶς ρίζες τῶν λέξεων – Ἀπὸ τὴν ἐκκλησιαστικὴ γλωσσικὴ παρακαταθήκη

Ὡσεὶ λίθου βολήν. Στὸ Κατὰ Λουκᾶν (κβ΄39-41)  διαβάζουμε:   «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐπορεύθη κατὰ τὸ ἔθος εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν· ἠκολούθησαν δὲ αὐτῷ καὶ οἱ μαθηταί αὐτοῦ. γενόμενος δὲ ἐπὶ τοῦ τόπου εἶπεν αὐτοῖς· Προσεύχεσθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν. καὶ αὐτὸς ἀπεσπάσθη ἀπ’ αὐτῶν ὡσεὶ λίθου βολήν, καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο» (Ὕστερα ὁ Ἰησοῦς βγῆκε καὶ πῆγε, ὅπως συνήθιζε, στὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν. Τὸν ἀκολούθησαν ἐκεῖ καὶ οἱ μαθητές του. Κι ὅταν ἔφθασε στὸν τόπο ποὺ συνήθιζε νὰ πηγαίνῃ, τοὺς εἶπε: Προσευχηθεῖτε καὶ παρακαλέστε τὸν Θεό νὰ σᾶς προφυλάξῃ, γιὰ νὰ μὴν πέσετε σὲ πειρασμό. Καὶ Ἐκεῖνος ἀπομακρύνθηκε ἀπ’ αὐτοὺς σὲ ἀπόσταση πετροβολιᾶς, κι ἐκεῖ γονάτισε καί προσευχόταν). Ἡ περικοπὴ αὐτὴ μᾶς χάρισε τὴν παραστατικὴ φράση ὡσεὶ λίθου βολήν, ἤτοι σὲ πολὺ κοντινὴ ἀπόσταση: Τὸ σπίτι μου ἀπέχει ἀπὸ τὸ σχολεῖο ὡσεὶ λίθου βολήν.

Δείτε ΕΔΩ τα προηγούμενα άρθρα